در روايات نيز شيوه القاى مرحله‌اى و تدريجى مطالب و ظرفيت مخاطب مورد توجّه و گوشزد قرار گرفته است.(١٠)در روايتى از رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله آمده است: «ما پيامبران مكلّفيم بر اساس ظرفيت عقول (قدرت درك) مخاطبان با آنان سخن بگوييم.»(١١)

گفتن اذان، برپايى نماز جماعت، نماز عيد و جمعه و اقامه عزا براى امام حسين عليه السّلام از مصاديق تبليغ به شمار مى‌رود؛ چنان‌كه مسجد از اصيل‌ترين پايگاههاى تبليغ دينى نزد همه مذاهب اسلامى است.

در مجامع شيعى علاوه بر مساجد از تكايا، حسينيه‌ها، مهديه‌ها، بارگاه امامان معصوم عليهم السّلام و امام‌زاده‌ها و حتّى منازل افراد در ايّامى خاص براى عزادارى سيد الشهداء عليه السّلام و بزرگداشت ميلاد و شهادت ساير معصومين عليهم السّلام و ذكر فضائل و مناقب آنان و تبليغ و ترويج دين و بيان احكام الهى استفاده مى‌شود. از اين عنوان در بابهايى نظير اجتهاد و تقليد، طهارت، جهاد، امر به معروف و نهى از منكر و تجارت سخن گفته شده است.

حكم:تبليغ احكام كلّى الهى ـ اعم از اصول يا فروع دين ـ بر عالِم به آن با زبان يا قلم واجب است.(١٢)چنان‌كه آموختن علم دين و آگاهى از مسائل آن، چه در زمينه اعتقادات و معارف دينى و چه در زمينه احكام و مسائل فرعى، جهت ابلاغ به افراد ناآگاه و حفظ شرع مقدّس از به فراموشى سپرده شدن و نابود گرديدن آن، واجب كفايى(-->وجوب كفايى)است.(١٣)

فتوا دادن بين مردم از سوى فقيه جامع شرايط، از مصاديق تبليغ احكام الهى شمرده شده است.(١٤)دعوت كافران به اسلام قبل از نبرد با آنان بر امام يا نايب وى واجب است.(١٥)

اجرت بر تبليغ:بنابر قول مشهور ـ كه گرفتن مزد بر واجبات را حرام مى‌دانند ـ(١٦)گرفتن اجرت بر تبليغِ واجب، حرام است. بديهى است كمكها و هداياى مردمى به

(١٠)وسائل الشيعة ١٦/ ١٨٦ و ٢٢٠ ؛ بحارالانوار٢/ ١٩٢ ـ ١٩٣
(١١)بحارالانوار ١/ ٨٥
(١٢)كتاب‌المكاسب ١/ ٧٧ ؛ مصباح‌الفقاهة ١/ ١٢١
(١٣)منتهى المطلب ١/ ٤ و ٧ ؛ التنقيح (الإجتهاد والتقليد)/ ٦٦
(١٤)تذكرة الفقهاء ٩/ ٤٤٩ ؛ الرسالة السعدية/ ٨ ؛ مصباح المنهاج/ ٩ ـ ١٠
(١٥)جواهرالكلام ٢١/ ٥١ ـ ٥٢
(١٦)القواعدالفقهية (بجنوردى) ٢/ ١٥٧
(٩)