فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٤٢ - تبعيض
مجرم باشد، در اينكه مبدأ تبعيد، مكان ارتكاب جرم است(٤)يا مكان جارى شدن حد(٥)و يا محلّ زندگى،(٦)اختلاف مىباشد.
تبعيدگاه:تعيين محلّ تبعيد به نظر حاكم شرع بستگى دارد. بنابر قول اوّل و دوم در مبدأ تبعيد، بزهكار به وطنش تبعيد نمىگردد. زناكار غريب به شهرى غير از وطنش و غير شهرى كه در آن مرتكب زنا شده، تبعيد مىشود.(٧)
مدّت تبعيد:مدّت تبعيد يك سال قمرى است.(٨)
٢. قيادت:حدّ قيادت ٧٥ تازيانه و تبعيد از محلّ زندگى است؛ ليكن در اينكه مجازات تبعيد در اوّلين مرتبه ارتكاب جرم اجرا مىگردد يا در مرحله دوم، اختلاف است.(٩)برخى ثبوت كيفر تبعيد را براى قوّاد نپذيرفتهاند.(١٠)حكم تبعيد ـ بنابر قول به ثبوت آن براى قوّاد ـ به مردان اختصاص دارد.(١١)مدّت آن نيز بسته به نظر حاكم شرع است(١٢)(-->قيادت).
٣. محاربه:از جمله مجازاتهايى كه براى محارب مقرّر گرديده تبعيد است.(١٣)بر حاكم شرع واجب است به اهل هر شهرى كه محارب وارد آن مىشود، بنويسد كه با او همنشينى نكنند و هم غذا نشوند و از داد و ستد با وى خوددارى ورزند تا نتواند در يك شهر استقرار پيدا كند(١٤)(-->محاربه).
در مدّت تبعيد محارب اختلاف است. اكثر فقها قائل به استمرار آن تا زمان توبه وى مىباشند.(١٥)
تبعيض -->بعض