فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٠١ - برف
حج:بر سر نهادن برطلّه در حال طواف(-->طواف)مكروه است. برخى آنرا جايز نمىدانند و برخى حرمت آن را به طواف عمره ـ از جهت حرمت پوشاندن سر در حال احرام ـ اختصاص دادهاند،برخلاف طواف حج كه بعد از حلق يا تقصير(-->تقصير)انجام مىشود و با حلق يا تقصير همه چيز جز عطر، زن و صيد بر مُحرم حلال مىگردد. البتّه درصورت مقدّم داشتن طواف حج بر حلق يا تقصير، حكم همانند طواف عمره است.(٣)
برف
برف: آب منجمد سفيد رنگِ فرو ريخته از آسمان.
از آن به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات، صوم و احياء موات سخن رفته است.
كسى كه براى وضو يا غسل جز برف يا يخ در اختيار ندارد، درصورت امكان بايد آن را آب كند و وضو بگيرد يا غسل كند، و درصورت عدم امكان وظيفهاش تيمّم است.(١)اگر نجاست به قسمتى از برف برسد، قسمتهاى ديگر نجس نمىشود.(٢)
نماز گزاردن بر روى برف و يخ مكروه است(٣)و سجده كردن بر آن دو صحيح نيست.(٤)نمازگزار هنگام بارش برف شديد كه ايستادن روى زمين دشوار است، درصورت امكان بايد ايستاده بر مَركب نماز بگزارد و گرنه بر مركب بنشيند و نماز بخواند.(٥)
فرو بردن سر در برف، روزه را باطل نمىكند.(٦)
روفتن برف بام خانه اجارهاى بر عهده مالك است؛ ليكن برف حياط خانه اگر كم باشد و مانع بهره بردارى مستأجر نباشد، برعهده مالك نيست.(٧)جايز نيست مستأجر برفها را در پاى ديوار خانه بريزد.(٨)
برف و يخ با حيازت(-->حيازت مباحات)تملّك مىشوند.(٩)