______________________________
- علاوه صرف نيروها و وقت‌ها كه به خرج اين جشن رفته سرانجام به طور مستقيم يا غير مستقيم از جيب خالى و دزد زده مردمى بيرون مى‌رود كه آه در بساط ندارند!!

آيا چنين جشنى فرخنده است؟ آيا چنين مردمى واقعا در جشن و شادى شريكند؟ آيا اگر لبخندى احيانا بر لب يك ايرانى نقش مى‌بندد لبخند تمسخر نيست؟ جواب اين سؤالات با كسانى است كه از درد دل مردم فلك زده ايران باخبرند مضحك اين است كه كارگردانان اين تراژدى غم‌انگيز اخيرا به مساجد و معابد فشار آورده‌اند كه براى آنها چراغانى و سروصدا راه بيندازند! و براى ارعاب و تهديد يكى از ائمه جماعت شريف تهران حجه‌الاسلام آقاى غيورى را دستگير كرده‌اند و خيال كرده‌اند كه روحانيون محترم و واقعى به آسانى برخلاف رضاى امام زمان (ع) دست به دست جلادان خواهند داد.

بى‌شرمى را به حدى رسانيده‌اند كه به حضرت آيت‌اللّه العظمى آقاى ميلانى كه حاضر نشده‌اند به تقاضاى تبريك گفتن جواب مثبت بدهند دستور خروج از ايران را داده‌اند و حتى پاسپورت ايشان را صادر كرده‌اند و به طورى كه شايع است آيات عظام قم را هم به چنان وضعى تهديد نموده‌اند. اينها خيال مى‌كنند كه با تظاهر به ديندارى و مذهب و اداى تشريفات توسط يك روحانى نماى خريده شده (امام جمعه) و گفتن اذان بى وقت! (كه خود خلافى بزرگ است) از مأذنه‌هاى مساجد مى‌توانند قيافه ضد دين خود را بپوشند و براى چندمين بار مسلمانان را گول زنند. ولى بدون شك اين حيله و نيرنگ بى اثر خواهد ماند زيرا روحانيت و قشر عظيم مسلمانان ايران پس از آن همه ضربه‌ها كه ديدند ديگر بيدار شده‌اند. هم اكنون مسلمانان ايران شاهد مهاجرت بسيارى از روحانيون شهرستانها هستند كه محل كار خود را ترك كرده‌اند و به ساير شهرها و دهات پناه برده‌اند. اگر هيئت حاكمه ايران نمى‌داند بداند كه اينها براى فرار از شر مأموران جلاد صفت دولت كه مبادا اجبارا آنان را به مجالس جشن بكشند و در نتيجه خود و دينشان را آلوده كنند فرار كرده‌اند.

گرچه ما انتظار داشتيم كه علما و وعاظ مردانه در محل كار خود بمانند و با صراحت مخالفت خويش را با اين هنگامه و هنگامه‌سازان اعلان دارند ولى از همين مبارزه منفى آنان هم ستايش مى‌كنيم و مطمئنيم هيچ روحانى شريف و مسلمانى حاضر نخواهد شد كه با شركت در اين صحنه‌ها روح پيغمبر (ص) و امام زمان (ع) و شهداى راه اسلام را بيازارد و صريحا اعلام مى‌داريم كه كسانى كه خود را فروخته و به نحوى از انحاء با دشمنان دين همكارى نمايند مطرود جامعه روحانيتند. در خاتمه تذكر مى‌دهيم كه بنا به نوشته تقويم منجم شهير آقاى حاج اسمعيل مصباح در همين سال- روز چهارم آبان روز «جلوس يزيد بن معاويه» است همان يزيدى كه جشن تاجگذارى خود را موقعى برگزار كرد كه سرهاى شهداى كربلا در مجلس او حضور داشتند و خاندان پيغمبر (ص) در اسارت او بودند و اكنون فرزندان پيغمبر در زندانهاى ايران به سر مى‌برند.

طهران- جامعه روحانيّت‌

مؤلف كتاب نهضت امام خمينى مى‌نويسد: انتشار اعلاميه «عزايى به نام جشن» در آن شرائط كه از سازمانها، احزاب و جمعيت‌هاى ملى، سياسى هيچگونه حركت و واكنشى به چشم نمى‌خورد، مى‌توان گفت تنها صدايى بود كه عليه جشن تاجگذارى برخاست. و اثر شگرفى در ميان مردم داشت و ضربه خردكننده‌اى بر روحيه رژيم حاكم وارد آورد. شاه و هيئت حاكمه ايران تمام نيروى خود را به كار گرفته بودند. تا، از واكنش‌هاى مردمى در برابر جشن تاجگذارى جلوگيرى كنند و وانمود سازند كه همه طبقات و اقشار ملت شاه را در انجام اين مراسم حمايت مى‌كنند و ديگر صداى مخالفى به گوش نمى‌رسد. به دنبال انتشار و توزيع اين اعلاميه، حوزه علميه قم بار ديگر دچار يورش سركوبگرانه رژيم شاه شد و دهها نفر از مجاهدان روحانى و اساتيد و طلاب دستگير و به تبعيدگاهها يا سياهچالهاى زندان گسيل شدند و تحت وحشيانه‌ترين شكنجه‌هاى غيرانسانى قرار گرفتند. ر. ك: نهضت امام خمينى، سيد حميد روحانى، ج ٢، ص ٢٩٢

ر. ك: نهضت امام خمينى، سيد حميد روحانى، چاپ اول، خرداد ١٣٦٤، جلد ٢، ص ٢٨٣.