حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ٧٠ - جواب حضرت آيتاله العظمى آقاى گلپايگانى مدظله العالى به نامه حضرت آيهالله تهرانى كه براى ٥٢ نفر از علماء اعلام ارسال داشته بودند
______________________________
-
در دوران انقلاب اسلامى و مبارزه با شاه، فيضيه به قلب تپنده اين نهضت مبدل گشت و
همواره روحانيون انقلابى و فاضل و دانشمند در اين مدرسه به سخنرانيهاى آتشين عليه
رژيم شاه پرداختند و در آنجا سنگى قرار داشت كه هر كس براى سخنرانى انقلابى بر آن
مىرفت و به همين دليل نيز آن سنگ به «حجر انقلاب» مشهور بود.
فيضيه بارها مورد هجوم وحشيانه مأمورين ساواك شاه و ارتش شاهنشاهى و پليس واقع شد و در و ديوار آن به خون جوانان روحانى آغشته گرديد كه در واقع از اين دست قابل مطالعه عميق است كه يكى دوم فروردين ١٣٤٢ هجرى شمسى سالگرد شهادت امام صادق (ع) و ديگرى ١٧ خرداد ١٣٥٤ است.
در طى ساليان متمادى طرحهاى متعددى براى از بين بردن اين پايگاه علمى و انقلابى توسط ساواك به مرحله اجراء درآمد كه آخرين آن تعطيلى فيضيه بود كه در سال ١٣٥٤ صورت گرفت.
براى نمونه به يكى از مكاتبات در اين خصوص توجه فرمائيد كه در تاريخ ١٩/ ٥/ ١٣٥٤ طى شماره ٣٤٢٥/ ٢١ از ساواك قم براى مركز ارسال شده است:
همان طورى كه به كرات به عرض رسيده و مستحضرند مدارس فيضيه و دارالشفاء قم به دلايلى كه در گزارشات تقديمى قبلى بدان اشاره شده تبديل به كانون فساد و مركز بروز كليه تشنجات و اغتشاشاتى است كه طى چند ساله اخير از جانب روحانيون انجام شده. حال كه اين مدارس تخليه و در اختيار قرار دارد با توجه به اينكه ملك آن متعلق به آستانه مقدسه است اين ساواك پيشنهاد مىنمايد در صورت امكان تحويل سازمان اوقاف گردد تا با نظر سازمان مذكور حجرات آن به طلابى واگذار شود كه به نحوى از انحاء با آن سازمان سر و كار دارند و طبعا از موافقين مىباشند. چنانچه به دلائلى واگذارى آن به اوقاف به مصلحت نبوده و بايستى مجددا به روحانيون تحويل گردد براى جلوگيرى از هرج و مرج گذشته و ايجاد نظم و ضابطه لازم است مدارس را به يكى از آيات ثلاثه قم شريعتمدارى، نجفى مرعشى، گلپايگانى (بدون دخالت سايرين) مشروط به اينكه تعهدات ذيل را عملى سازد تحويل گردد.
١- عدم اسكان طلاب كمتر از سى سال.
٢- واگذارى حجرات به طلابى كه از نظر شخص تحويل گيرنده موجه بوده و آيتاللّه مذكور ضمانت طلبه متقاضى را بكند.
٣- تشكيل دفتر منظمى مانند مدارس دولتى كه كليه مشخصات و هويت ساكنين حجرات مدارس مذكور در آن ثبت و آخرين عكس آنان نيز اخذ و نگهدارى گردد.
٤- صدور كارت شناسائى ملصق به عكس به عنوان طلبه مدرسه فيضيه يا دارالشفاء كه گوياى كليه مشخصات صاحب كارت باشد.
٥- جلوگيرى شديد از تجمع طلاب ساير مدارس حوزه كه فاقد كارت شناسايى ذكر شده در بند ٤ هستند.
٦- مشخص نمودن مدرسين مدرسه و تعيين ساعات تشكيل درس طبق ضوابط معين و مشخص در خاتمه به عرض مىرساند موضوعى كه امكان دارد اجراى بند ٥ را دچار اشكال سازد وجود كتابخانه عمومى در داخل مدرسه فيضيه است كه روحانيون براى آن اهميت خاصى قائلند. لذا براى رفع اين اشكال نيز پيشنهاد مىشود كه درب ورودى كتابخانه مذكور از طرف خارج از مدرسه كه اخيرا در طرح شهرسازى در حريم رودخانه داخل شهر قرار گرفته و تبديل به فضاى سبز خواهد شد، باز و درب ورودى فعلى از داخل مدرسه مسدود و منحصر به تردد مسئول كتابخانه گردد.
رئيس ساواك معينى.
با همه اين توطئهها، فيضيه به حركت خود ادامه داد و روحانيون شيعه همچنان به مبارزه خود استمرار بخشيد تا رژيم شاه سرنگون شد و فيضيه مجددا بازگشائى و بازسازى شده و جايگاه خويش را نه تنها در ايران كه در جهان اسلام باز كرده و به رغم خواست دشمن مبنى بر نابودى اين پايگاه اينك به عنوان اصلىترين مركز تربيت فضلاء و دانشمند جايگاه خاصى پيدا كرده و بسيارى از جوانان مشتاق را از سراسر جهان در خود جاى داده و به تعليم آنان همت گماشته است. ر. ك: مدرسه فيضيه، مركز بررسى اسناد تاريخى وزارت اطلاعات. صص: ٦٠/ ٥٥/ براى توضيح بيشتر به سند ٧/ ٦/ ٤٢ رجوع كنيد.