حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ٦٧٨ - موضوع مراكز اجتماع طلاب حوزه علميه قم
٤- مسجد امام كه در آن سلطانى طباطبائى[١] تدريس مىنمايند.
٥- مسجد عشقعلى كه در آن مرتضى حائرى[٢] تدريس مىنمايند.
٦- مسجد فاطميه كه در آن صلواتى و پسنديده و ابوالقاسم خزعلى تدريس مىنمايند.
٧- بقعههاى آستانه كه درسهاى سيوطى مانند جامع المقدمات و لمعه در آن تدريس مىشود.
٨- مدرسه نجفى كه در آن فاضل اصفهانى تدريس مىنمايند.
نظريه منبع. نظرى ندارد.
نظريه رهبر عمليات. مفاد گزارش فوق صحت دارد. نظريه امنيت داخلى. صحيح است اين مراكز اجتماع زيرنظر منابع مىباشد.
اصل در پرونده ١٦١١٣٣ بايگانى است.
در پرونده ٩٢٩٢ بايگانى شود- ١٩/ ١١/ ٢٧
نمايش تصوير
[١] آيتاللّه آقاى حاج سيد محمد باقر بن العلامة العلام الحاج السيد على اصغر الملقب بسلطان العلماء المتوفى فى ١٣٤٢ المدفون فى بلدة قم، عالمى عامل و فاضلى كامل و مدرسى محقق است، در سال ١٣٣٢ در بروجرد متولد شده و پس از رشد و طى مقدمات و سطوح اوليه در سال ١٣٤٨ ق مهاجرت به قم نموده و تا سال ١٣٥٥ ق از مرحوم آيتاللّه خوانسارى و آيتاللّه فيض و آيتاللّه حاج شيخ محمد على استفاده نموده و در سال فوت مرحوم آيتاللّه حائرى مؤسس حوزه علميه قم، به نجف اشرف مشرف و حدود دو سال از محضر آيات عظامى چون آقا ضياءالدين عراقى و آيتاللّه اصفهانى و مقدارى از محضر آيتاللّه حاج شيخ محمد حسين اصفهانى استفاده و پس از مراجعت به بروجرد و از آن جا به مشهد رضوى مشرف و حدود ده ماهى از مباحثات مرحوم آيتاللّه ميرزا مهدى اصفهانى بهرهمند شده و بعد مجددا به بروجرد مراجعت تا آن كه در سال ١٣٥٩ هجرى به قم مهاجرت فرموده و به تدريس فقه و اصول پرداخته، جمع زيادى از فضلاء از محضر درس ايشان بهرهها بردهاند. ايشان در نسب با مرحوم آيتاللّه العظمى بروجردى يكى هستند و افتخار دامادى مرحوم آيتاللّهالعظمى آقاى صدر را نيز دارند. ر. ك: حاج شيخ محمد شريف رازى، گنجينه دانشمندان، جلد ٢، صص ٥/ ١٧٤
[٢] آيتاللّه حاج شيخ مرتضى حائرى يزدى فرزند آيتاللّهالعظمى شيخ عبدالكريم مؤسس حوزه علميه قم در روز ١٤ ذىالحجة ١٣٣٤ در شهر اراك متولد شد و پس از طى تحصيلات مقدماتى و ادبيات سطوح عاليه را در قم نزد آيات عظام سيدمحمدتقى خوانسارى و سيدمحمد محقق داماد به اتمام رسانيد و در درس خارج والد معظم و آيتاللّه حجت( پدر همسرشان) شركت نمود. معظمله مدتى در حوزه علميه قم سطوح عاليه را تدريس مىفرمود و از سال ١٣٢٦ شمسى به تدريس خارج فقه و اصول اشتغال داشت كه بسيارى از اساتيد فعلى قم از شاگردان ايشانند. اين عالم بزرگ كليه دروس فقه و اصول خود را شخصا به رشته تحرير درآورده كه هم اكنون يك دوره كامل اصول فقه و نيز كتابهاى طهارت، خمس، مكاسب و قسمتى از صلوة ايشان در دست است، يك جلد از مكاسب ايشان نيز به نام ابتغاء الفضيلة فى شرح الوسيله به چاپ رسيده است. علاوه بر مقام علمى، از نظر تقوى زهد و ورع زبانزد همگان بوده است ايشان بر قضاء حوائج نيازمندان و رسيدگى به مستمندان نيز سعى وافر داشت. در ١٥ اسفند ١٣٦٤ به ملكوت اعلى پيوست و در جوار حضرت معصومه( س) جاى گرفت. امام راحل درباره ايشان فرمودند: ايشان در علم و عمل به حق خلف بزرگوار مرحوم آيتاللّهالعظمى استاد معظم حضرت آقا شيخ عبدالكريم بودند و كفى به شرفا و سعادة.