حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ٦٧٧ - موضوع مراكز اجتماع طلاب حوزه علميه قم
٢- مسجد موزه كه در آن نجفى[١] و داماد تدريس مىنمايند.
٣- مدرسه فيضيه كه در آن حسين نورى[٢] و شيخ محمدعلى اراكى تدريس مىنمايند.
[١] آيتاللّه العظمى سيد شهابالدين حسينى مرعشى نجفى( ١٣١٥ ه. ق- ٧ شهريور ١٣٦٩) سيد شهابالدين بن سيدمحمود بن سيدالحكما، تبريزى، فقيه اصولى، محدث رجالى مورخ رياضىدان در سال ١٣١٥ ه. ق در شهر نجف در خاندان پرسابقه و اهل علم« مرعشى» به دنيا آمدند. تحصيلات ابتدائى و مقدمات علوم را نزد پدرشان فرا گرفتند. حافظه قوى، هوش سرشار و علاقه شديد به اهل بيت( ع) از ايشان عالمى ساخت كه نه تنها در اكثر علوم دينى از جمله فقه، كلام، اديان، انساب، حديث، رجال و درايه، و علم حروف استاد بودند، بلكه در ادبيات، علم طب، شناخت دانشمندان، هيئت، و شناسائى كتب كمياب و قديمى صاحب نظر بودند. ايشان مجتهدى به نام بودند، بطورى كه علاوه بر اجازه اجتهاد بيش از ٢٠٠ تن از علماى اسلامى اماميه، از تعدادى كثيرى از شخصيتهاى اهل سنت و فرق شيعه نيز اجازه روايتى داشتند. نسبت شريف آيتاللّه العظمى مرعشى نجفى با ٢٩ واسطه به حضرت امام سجاد( ع) مىرسد. ايشان در سن ٢٧ سالگى پس از بازگشت به ايران در قم رحل اقامت افكندند و تا پايان عمر در همانجا به تدريس مشغول گرديدند. ايشان نسبت به تمامى زخارف دنيوى بىعلاقه بودند و عمر شريف خويش را صرف تدريس و جمعآورى كتب متنوعه علمى نمودند. كتابخانه اين بزرگوار، با بيش از ٠٠٠/ ٩٠ جلد كتاب كه ٠٠٠/ ٢٥ جلد آن به صورت خطى و بعضا كمياب مىباشد. به عنوان يكى از گنجينههاى ارزنده اسلامى به حساب مىآيد. بسيارى از يهوديان، مسيحيان، با بيان، صوفيان و ... با ارشاد و مباحثه اين شخصيت گرانقدر به آئين جعفرى گرويدند. حاصل عمر پربركت ايشان ٧٠ اثر نفيس علمى در زمينههاى مختلف است و از ديگر خدمات معظمله بناى مساجد، مدارس، حسينيهها و مراكز درمانى در داخل و خارج كشور مىباشد. تعدادى از آثار و تأليفات ايشان عبارتند از:
اجوبهالمسائل الرازية
شجرات آل الرسول
انس التوحيد
اجوبة المسائل العلمية والفنون المتنوعه
اعيان المرعشين
التجويد
جذب القلوب الى ديار المحبوب
الرحلة الاصفهانية
الردّ على مدعى التحريف
رفع الغاشية عن وجه الحاشية
روض الرياحين
طبقات النسابين، الفروق و تعدادى حواشى ...
معظمله در ٧ شهريور سال ١٣٦٩ ه. ش دار فانى را وداع گفت و در قم و در محل كتابخانه خويش مدفون گرديد.
[٢] آيتاللّه حسين نورى از مراجع تقليد در سال ١٣٠٤ ه. ش در خانواده روحانى در همدان به دنيا آمد. مقدمات علوم دينى را نزد پدر و ديگر اساتيد شهر همدان گذراند و در سال ١٣٢٣ عازم قم شد و سطوح عاليه را در اين شهر نزد اساتيدى همچون: آيتاللّه سلطانى طباطبائى، آيتاللّه بروجردى و حضرت امام خمينى( ره) فرا گرفت. آيتاللّه حسين نورى تربيت و تدريس طلاب علوم دينى را در قم آغاز كرد و سالها بدين امر اهتمام ورزيد. ايشان در فراز و نشيبهاى سياسى و اجتماعى فعال بود و طلاب را به مبارزه عليه رژيم شاه دعوت مىكرد. پس از تبعيد حضرت امام به تركيه آقاى نورى را نيز دستگير و در قزلقلعه حبس كردند. پس از آزادى از زندان كماكان به مبارزات خود عليه رژيم پهلوى ادامه داد. با انتشار اعلاميه توهينآميز نسبت به امام از سوى عوامل حكومت پهلوى در روزنامه اطلاعات ١٧ دى سال ١٣٥٦ جلسهاى در منزل ايشان در قم تشكيل يافت كه در آن جلسه مدرسان و اعاظم حوزه علميه قم چون آيتاللّه مشكينى، مكارم شيرازى، آيتاللّه وحيد خراسانى حضور داشتند. تصميم گرفته شد به عنوان اعتراض حوزه علميه قم تعطيل شود. تأليفات فراوانى از آيتاللّه نورى به جاى مانده است كه از آن جمله است: كتاب انسان و جهان، كتاب جهان آفرين، كتاب داستان باستان، اقتصاد اسلامى، دانش عصر فضا، جهاد و ...