ساعت ١٩ روز ١٢/ ٦/ ٤٦ محقق نوغانى در حضور عده‌اى از طلاب اظهار مى‌نمايد امروز آقاى ميلانى تلگرافى از قم دريافت داشته كه اعلام شده آقايان گلپايگانى و شريعتمدارى در قم اعتصاب نماز كرده‌اند[١] و از ايشان نيز خواسته‌اند كه در مشهد نماز تعطيل گردد ولى ميلانى اين درخواست را نپذيرفته و گفته است در كار دولت مداخله‌اى ندارم.

ملاحظات:

آيت‌اللّه ميلانى طى تلگرافى اظهار همدردى خود را به آيت‌اللّه گلپايگانى اعلام ولى اقدام [به‌] تعطيل نماز نمى‌نمايد.

در روز ١٨/ ٦/ ٤٦ آيت‌اللّه گلپايگانى ضمن تلگراف از ميلانى تشكر و اعلام نموده است رفع مزاحمت درباره مدارس گرديده و مجددا مدارس را واگذار و تعطيل نماز شكسته است.

در پرونده ٨٦٢- ح- س بايگانى شود. صابرى‌

رونوشت برابر اصل است- اصل در پرونده ٤٠- ح‌

در پرونده ٩٢٩٢ بايگانى شود

نمايش تصوير

[١] در هفتم شهريور ٤٦ كه مصادف بود با ٢٢ جمادى‌الاولى ١٣٨٧ ق، ساواك با هدف كنترل طلاب و به بهانه تعمير مدرسه فيضيه، با استفاده از تعطيلى دروس، و غيبت طلاب علوم دينى، اقدام به جستجوى حجرات و از بين بردن تصاوير و اعلاميه‌هاى آيت‌اللّه العظمى خمينى( ره) و ... نمود. ساواك قم، قبل از اين به منظور ظاهرسازى اجازه تعميرات را از آيت‌اللّه شريعتمدارى گرفته بود، تا پس از اتمام كار، تنها به كسانى اجازه سكونت در مدرسه را بدهد كه مورد تأييد آنها-- باشند.

به دنبال هجوم ساواك به مدرسه فيضيه، طلاب حوزه علميه قم در منزل مراجع تقليد دست به تحصن زدند، در همين رابطه آيت‌اللّه العظمى گلپايگانى نماينده‌اى را، براى حل مسأله به نزد شاه فرستاد و با احضار وزير دربار به قم، خطرات اين گونه كارها را به آنها گوشزد كرد. خبر اشتغال مدرسه فيضيه به دست عوامل رژيم پهلوى به سرعت در همه شهرهاى كشور پخش شد. مرحوم آيت‌اللّه العظمى ميلانى ساعاتى پس از اشغال فيضيه، در اولين جلسه درس خارج فقه خود، از اشغال مدرسه فيضيه اظهار تأسف كردند، براى طلاب طلب نصرت الهى، و براى دشمنان آنها ذلت و نابودى را خواستار شدند. آيات عظام و مراجع تقليد نيز، در ديگر شهرهاى ايران، تصرف فيضيه را توسط عمال رژيم پهلوى به شدت محكوم نمودند، مردم تهران به تبع مراجع تقليد قم تصميم گرفتند نمازهاى جماعت را تعطيل كنند. اين موج خشمگين، رژيم را مجبور به عقب‌نشينى كرد.

ر. ك: غلامرضا كرباسچى، هفت هزار روز تاريخ ايران و انقلاب اسلامى، نشر بنياد تاريخ انقلاب اسلامى ايران، جلد اول، صص ٧/ ٣٠٦.