روز چهارشنبه (١٠/ ١٢/ ٤٥) آيت‌اله گلپايگانى از روحانيون معروف قم ضمن يك مذاكره خصوصى پيرامون تنظيم لايحه حمايت خانواده‌[١] ضمن ارائه مجله زن روز كه متن لايحه در آن چاپ شده بود مى‌گفت من نمى‌دانم چرا نمى‌خواهند اين مملكت آسايش داشته باشد و سابقا هم در نظر داشتند چنين كارى را انجام دهند ولى ما آقاى هيراد رئيس دفتر مخصوص اعليحضرت را خواستيم و جريان را به او گفتيم و او رفت به شاه گفت و ما گفتيم كه اين مملكت يك كشور اسلامى است و بايد مبانى دين رعايت شود و هيراد مرد خوبى بود و گفته ما را درست به شاه مى‌رساند و حالا معلوم نيست اطراف شاه چه كسانى هستند كه نمى‌گذارند حقايق برايش روشن گردد و شاه به حال خودش باشد و به عقيده من اگر امثال ايادى‌ها (منظور سپهبد دكتر ايادى است) بگذارند شاه مايل نيست اين كارهاى ادبى دينى انجام شود.

نمايش تصوير

[١] در تاريخ تير ماه سال ١٣٤٦ به موجب قانون حمايت از خانواده، دولت اعلام كرد از اين تاريخ طلاق و ازدواج دادگاهها-- ممنوع است اين قانون براى اولين بار از طرف گروه مرموزى كه وابسته به عوامل صهيونيسم در ايران بودند در تاريخ ٤/ ٣/ ٤٣ مطرح شد و در مجله« اطلاعات بانوان» آن روز چنين آمده:« به مناسبت دهمين سال تأسيس جمعيت راه نو هفته گذشته مراسمى در حل جمعيت برپا بود. در اين مراسم خانم فريده ديبا مادر گرامى شهبانوى ايران و اداره كننده جمعيت و عده‌اى از رجال سرشناس و رجال معروف حضور داشتند و از كيك( تولد جمعيت) كه ٩ شمع روى آن روشن بود نوش جان كردند در اين جريان صحبت از اين بود كه جمعيت راه نو طرحى را كه براى حفظ حقوق زن در خانواده تهيه كرده است تصميم دارد به امضاى عده‌اى از نمايندگان زن و آقايان وكلاى مجلس برساند و تقديم مجلس كند. احتمال زياد داده مى‌شود كه در اين دوره مجلس در زمينه حقوق زن و خانواده قانونى به تصويب برسد ...» مؤلف كتاب نهضت امام خمينى معتقد است كه عدد« ٩» براى حزب جاسوس بهائيت مقدس است.

براى توضيح بيشتر در اين خصوص ر. ك: نهضت امام خمينى، جلد ٢، صفحه ١٩٤ به بعد

شايان توجه است، از آنجا كه نوع مناسبات اجتماعى رژيم پهلوى به نحوى تنظيم شده بود كه از زن استفاده ابزارى مى‌گرديد و رژيم با طرح حقوق مساوات زن و مرد به دنبال گسترش خط مشى فسادانگيز خود به سبك و مدل غربى نسبت به زنان بود، لايحه حمايت خانواده از سوى علماء همواره با مخالفت مواجه مى‌گرديد. ساواك موضعگيريها و پيگيريهاى آنان را در اين خصوص به شدت زيرنظر داشته است.

بررسى و مطالعه اسناد مربوط، نشان مى‌دهد، پيگيريهاى قاطع علماء اين بار نيز مانع از اجراى طرح مذكور شد، تا اينكه در تاريخ ١٥/ ١١/ ١٣٥٣ در ٢٨ ماده به گونه‌اى به تصويب رسيد، اين قانون گرچه در ظاهر در جهت حمايت از زنان و ارتقاء خصوصيات زندگى آنان بود. لكن در واقع اهداف فرهنگ مبتذل غربى را دنبال مى‌كرد. پرواضح است، كه مكتب عزت بخش اسلام سعادت و كمال واقعى انسان مسلمان را، صرف‌نظر از جنس و نژاد پايه‌ريزى كرده است. به همين جهت پس از پيروزى انقلاب اسلامى قوانين فراوانى كه ضامن كمالات فردى و اجتماعى زنان مى‌باشد به اجرا گذاشته شده است.