حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ١٤٧ - سخنرانى آقاى گلپايگانى

عليه‌السلام ولى در مقام عمل به ساير قوانين اسلام خبرى نيست اشخاصى كه در اين مملكت دعواى دينى تشريفاتى انتظار دارند كه ما هم به آنها تشريفاتى باشيم حالا كه به ما مصيبت وارد شده و حالا كه شكست مى‌خوريم نبايد ساكت شويم و حالا مكلف هستيم طبق اسلام رفتار كنيم و اگر يك ناحيه شكست خورد ديگران شكست نخورد عرض كردم اسلام غريب شده است و فقط طلاب مجهز شده‌اند كه مطالب دينى را ضبط كنند و به مردم برسانند. حالا هم مثل سابق دامن به كمر بزنيد از قرآن حمايت كنيد و امروز تشخيص داده شده محافظ اسلام فقط شماها هستيد كه از دين حمايت مى‌كنيد و آنهايى كه واسطه مابين امام و قرآن و اسلام هستند اينها هستند و اگر يكى از آنها شكست خورد نبايد به كلى دست از كار برداشت تا آثار معنوى از بين برود و باز آن قدر كه ممكن است آقايان بايد حفظ كنند و اين فرصت حساس را از دست ندهند و ما براى اين حادثه و مصيبت وظيفه داريم الا اينكه بر حسب وظيفه بايد عمل كنيد و حالا جبران مثل مجاهده نيست بلكه جبران با اقدام است و هيچ يك از آقايان را نبايد سوءظن پيدا كرد و نمى‌شود گفت كه ساكت است و نبايد به كسى توهين كرد. چون جنبه شخصى ندارد بلكه توهين به يك مجتهد توهين بر همه است و حبس يكى حبس كردن همه است و هدف همه ما مشترك است نهايت در تشخيص وظيفه متفاوت هستيم و مثل ما مثل يك قشون است كه قلب دارد يمين دارد و يسار دارد ميمنه يك وظيفه دارد ميسره يك وظيفه دارد و قلب يك وظيفه دارد چنانچه از اول هم همين بوده و نمى‌شود يك مجتهد به فتواى مجتهد ديگرى عمل كند يا فضلا بفتواى جاهل عمل كنند مطلب معلوم است كه حفظ قرآن واجب است و حفظ اسلام لازم از اين جهت آقايان حيثيت عمل را به او واگذار كنند و تكليف هم تعيين نكنند و اگر خودشان اقدام كنند اى بسا از دوستى، دشمنى توليد كنند و در جنات الخلود مطالعه مى‌كردم ديدم‌

نمايش تصوير