لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٤ - فائده چهارم در بيان علوم اهل بيت حضرت سيد المرسلين صلوات الله عليهم

وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ‌[١] يعنى اگر اين رسالت را نرسانى هر رسالتى كه رسانيده عبث مى‌شود چون امامت از اصول دين است مثل نبوّت، باز حضرت استدعا فرمودند و عرض نمودند مطلب اول را و فرمودند كه: اگر غرض الهى كشته شدن من است سهل است صد هزار جان من فداى دوست، در منزل سيم كه غدير خم است نزد جحفه كه الحال رابغ مى‌گويند جبرئيل آمد و بشارت‌ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ‌ را آورد.

و در بسيارى از روايات آنست كه جبرئيل مجموع آيه را در اين موضع آورد و جمع مى‌توان كرد بينهما كه مضمون آيه را در دو منزل پيش گفته باشد، و آيه را در اين منزل پس حضرت امر فرمودند كه در ميان آن صحرا فرود آمدند، و زير چند درخت از خار مغيلان را رفتند، و منبرى از پالانهاى شتران ساختند، و حضرت بر آن منبر برآمدند، و خطبه كه قريب بدو جزو است أدا فرمودند، و احاديث متواتره غدير خم مشتمل است بر زيادتى و نقصان بسيار چون همگى را قوت حفظ همه نبود، و ليكن همه اخبار متفقند در آن كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه‌

«أ لست أولى بكم من أنفسكم قالوا بلى يا رسول اللَّه فقال من كنت مولاه فهذا علىّ مولاه»

يعنى آيا من أولى نيستم به شما از نفسهاى شما چنان كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه‌ النَّبِيُّ أَوْلى‌ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ‌[٢] يعنى نبى واجب الاطاعه شما است كه مى‌بايد همه جان خود را فداى او كنيد در اطاعت او همگى گفتند بلى يا رسول اللَّه، پس فرمودند كه: هر كه من واجب الاطاعه و مولاى او بودم پس على مولى و واجب الاطاعه اوست خداوند را دوست دار هر كه على را دوست دارد و دشمن دار هر كه على را دشمن دارد، و نصرت ده‌

[١] آيه: ٧١ المائدة.

[٢] آيه: ٦ الاحزاب.