لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٧٥ - باب حكم جفاف بعض الوضوء قبل تمامه

و احتياط در قول سابق بر اين است كه افعال وضو را بلا فاصله واقع سازد كه چون از وضو فارغ شود هيچ جزوى خشك نشده باشد و اين احتياط بنا بر آنست كه عبارات روايات خالى از اجمالى نيست.

(قال ابى رضى اللَّه عنه فى رسالته إليّ ان فرغت من بعض وضوئك و انقطع بك الماء من قبل ان تتمّه فاتيت بالماء فتمّم وضوءك اذا كان ما غسلته رطبا و ان كان قد جفّ فاعد وضوءك و ان جفّ بعض وضوءك قبل ان تتمّ الوضوء من غير ان ينقطع عنك الماء فاغسل ما بقى جفّ وضوءك او لم يجفّ)

چون صدوق بعد از آن كه در قم تحصيل علوم كرده بود از پيش پدرش، و محمد بن الحسن بن الوليد و ساير مشايخ قم متوجه عراق عرب شد كه از مشايخ آنجا نيز جمع نمايد احاديث را و تحصيل اجازات كند، چون ببغداد رسيد با آن كه صغير السن بود جميع مشايخ به نزد او آمدند و درس شروع كردند و اجازه گرفتند چون حافظه عظيم داشت، و احاديث بسيار در حفظ داشت، و احوال رجال حديث را تتبع عظيم كرده بود، مدتى در آنجا مشغول افاده بود، و اكثر مشايخ عراق عرب نزد او درس خواندند و اجازه گرفتند و از آن جمله شيخ مفيد كه رئيس العلماء بود، و شيخ حسين بن عبيد اللَّه غضايرى كه در رتبه بعد از شيخ مفيد بود و هم چنين باقى مشايخ.

و بعد از آن به مكه معظمه و مدينه مشرفه رفت و علماى آن حدود نيز از شيخ مستفيد شدند و كتاب غريبى كه نزد مشايخ قم نبود بهم مى‌رسانيد و اجازه از آن مشايخ مى‌گرفت و مشايخ نيز از او اجازه مى‌گرفتند.

و بعد از حج متوجه خراسان شد چون مشايخ حديث در خراسان بيش از همه جا بودند از عامه و خاصه، و در خراسان شهرتى عظيم كرد، و هميشه از علماى خراسان در مجلس او بسيار بودند، و در اثناى مسافرت چون پدرش‌