لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٧ - توضيح معناى بسم الله الرحمن الرحيم

و اما كاف: پس كافى و كفايت كننده مهمّات خلايق است و او را كفوى و نظيرى نيست و او را پدر و فرزند نيست چنانكه نصارى مى‌گويند.

و اما لام: پس لطيف است و لطفها و شفقتهاى او بر بندگان عظيم است، يا قدرت و علم او احاطه نموده است ايشان را.

و اما ميم: پس مالك الملك است و هر كرا مى‌خواهد پادشاه مى‌گرداند و از هر كه مى‌خواهد باز مى‌گيرد.

و اما نون: پس نور و روشن كننده آسمانهاست به كواكب از نور عرش يا همه را بنور وجود منوّر گردانيده از عرش عظمت و جلال يا هدايت كننده اهل آسمانهاست بنور معرفت كه اكتساب نمودند از حضرت سيّد المرسلين و ائمه طاهرين كه عرش اعظم الهى‌اند صلوات اللَّه عليهم.

و اما واو: پس واحديست كه به هيچ گونه تعدد و تكثر در ذات و صفات او نيست و صفات او عين ذات اوست، و محلّ حوادث نيست كه خوشحال شود يا آزرده يا حركت داشته باشد يا سكون زيرا كه اينها از صفات جسمانيات است پس هر جا واقع شده است رضا و غضب عبارتست از ثواب و عقاب، و صمديست واجب الوجود كه همه ممكنات روى احتياج بسوى او دارند.

و اما ها: پس او هدايت كننده خلايق است به فرستادن پيغمبران و كتابها و توفيقات و تأييدات.

و اما لام ألف: پس اشاره است به لا اله الّا اللَّه وحده لا شريك له، يعنى نيست خداوند بجز اللَّه تعالى و حال آن كه يگانه است در ذات و صفات و او را در اين معنى شريكى نيست و اين كلمه‌ايست كه هر كه آن را از روى اخلاص بگويد بهشت او را واجب شود و اخلاص آنست كه اين كلمه او را از محرمات الهى نگاه دارد.

و اما يا: پس اشاره است بانكه دست قدرت و نعمت الهى مبسوط است‌