لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٢ - خطبة المؤلف

(قال الشيخ الامام السّعيد الفقيه ابو جعفر محمّد بن عليّ بن الحسين بن موسى بن بابويه القميّ مصنّف هذا الكتاب قدّس اللَّه روحه)

ظاهر آنست كه اين عبارت مصنف بوده باشد و مقرر بوده است كه اسم خود را مى‌گفتند، و ليكن غالب اوقات تعريفات را شاگردان زياد مى‌كرده‌اند، يعنى چنين گويد بزرگ امام، و پيشواى در حديث، سعادتمند عالم ابو جعفر محمد، پسر على پسر حسين، پسر موسى، پسر بابويه قمى كه اين كتاب را تصنيف نمود است، و مقول قول او اما بعد است، و ممكن است كه امام سعيد اشاره باشد به آن كه دعا كرده حضرت صاحب الامر است.

چنانكه شيخ نجاشى نقل نموده است كه على بن الحسين پدر شيخ به عراق عرب آمد و ملاقات كرد حسين بن روح را كه نايب حضرت صاحب الزمانست، و سؤالهايى كه داشت از او پرسيد، بعد از آن كتابتى به على بن جعفر بن اسود داد كه او نيز از وكلاى حضرت بود كه كتابت او را به حسين بن روح برساند، و رقعه به حضرت صاحب الامر نوشت و در آن رقعه از حضرت استدعاى فرزند نمود.

حضرت نوشتند در آن رقعه كه دعا كرديم و حق سبحانه و تعالى ترا در اين زودى دو پسر خواهد داد خير و نيكوكردار، پس حق سبحانه و تعالى به او كرامت نمود محمد و حسين را، و ابن بابويه هميشه در مجالس افتخار مى‌نمود كه من به دعاى حضرت متولد شده‌ام، و الحق كه نفعى كه ازين دو پسر به عالميان رسيد از كسى نرسيد.

مصنف قريب به سيصد كتاب در حديث تصنيف كرد كه يكى از آنها اين كتابست، و بسيارى از كتاب او الحال هست، و از حسين فرزندان بسيار بهم رسيد همه محدث و فاضل، و احوال بعضى از ايشان را شيخ منتجب الدين در رجال خود ذكر كرده است، و نجاشى ذكر كرده است كه محمد بن بابويه شيخ شيعه است و مجتهد شيعه است، و همه علما و محدثان اهل خراسان ازو استفاده‌