لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٥ - مسواك و حجامت و خلال

و بعضى از علما گفته‌اند كه هر گاه نيت را مقارن شستن رو دارد نيت شامل آنها كه پيش واقع ساخته است مى‌شود هر چند نيت آنها را نكرده باشد، و وجهش ظاهر نيست بلكه مى‌بايد قصد شستن آنها نيز از براى خدا بكند تا ثواب داشته باشد و اللَّه تعالى يعلم.

(و قال صلوات اللَّه عليه السّواك شطر الوضوء)

و حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه مسواك جزو وضوست يا نصف وضوست در ثواب. و مشهور آنست كه بر سبيل مبالغه واقع شده است يعنى بمنزله جزو وضوست كه مى‌بايد مقارن وضو باشد و ترك آن نكنند كه اگر ترك كنند گويا وضو نساخته‌اند.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه لمّا دخل النّاس فى الدّين افواجا اتتهم الازد ارقّها قلوبا و اعذبها افواها فقيل يا رسول اللَّه هذا ارقّها قلوبا قد عرفناه فلم صارت اعذبها افواها فقال انّها كانت تستاك فى الجاهليّة)

مصنف از وهب بن وهب مسندا روايت كرده است از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه حضرت رسول خدا ٦ فرمودند كه چون مردمان داخل شده‌اند در دين بعد از فتح مكه معظمه فوج فوج و گروه گروه طايفه ازد كه در يمن مى‌باشند و انصار از آن طايفه بودند آمدند، از همه طوايف دلهاى ايشان رقيق‌تر بود و گريان و پشيمان از اعمال سابق ايام كفر، و دهانهاى ايشان خوشبوتر بود، پس پرسيدند از آن حضرت كه يا رسول اللَّه آن كه فرمودى كه دلهاى ايشان تنگ‌تر بود از آثار گريه و زارى ايشان، يا از سبقت انصار كه از ايشان بودند بدين اسلام دانستيم، اما ندانستيم كه چرا دهنهاى ايشان خوشبوتر بود حضرت فرمود كه از اين جهت بود كه ايشان در جاهليت و ايام كفر مسواك مى‌كردند.

و ممكن است كه مسواك كردن ايشان سبب رقت قلوب ايشان شده باشد