لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦٠ - مسواك و حجامت و خلال

سنت در سر است و پنج در بدن اما آن چه در سر است مسواك است، و اخذ شارب، و فرق شعر، و مضمضه، و استنشاق، و اما آن چه در بدنست ختنه، و موى پشت زهار تراشيدن، و موى زير بغلها كندن، و ناخنها گرفتن، و استنجاست. و زيادتيها از صدوقست.

اما آن كه از سنن حنيفيه است اخبار بسيار بر آن وارد است و اما مبالغه در شكافتن مو ممكن است كه از جهت مسح سر باشد چنانكه گذشت كه مى‌بايد مسح بر بشره باشد يا بر موى مخصوص بشره و آن قدرى است كه به كشيدن از حد پيش سر بيرون نرود از اطراف مقدم سر، و اگر فرق كرده باشد مسح بر بشره واقع مى‌شود يا بر بيخ مو كه به كشيدن آن از اطراف بدر نمى‌رود.

و هر گاه بمقدار دو انگشت از بالاى ناصيه بكشد اين معنى محقق مى‌شود زيرا كه بيخ مو تا دو انگشت از هر طرفى بدر نخواهد رفت و قدر سه انگشت سنت را مسح كشيده خواهد بود البته و جدا كردن مو بقدر يك انگشت لازم است تا مسح بر ناصيه واقع شود، و از هم جدا كردن كل مو را سنت است اگر سه انگشت را واجب ندانيم، و اگر نه لازمست كه آن قدر جدا كند كه سه انگشت مسح تواند كشيد، و اگر مردان موى سر را بتراشند بهتر است و زنان را چون تراشيدن موى سر حرامست فرق لازمست چنانكه گذشت و احكام باقى خواهد آمد.

(و قال الباقر و الصّادق صلوات اللَّه عليهما صلاة ركعتين بسواك افضل من سبعين ركعة بغير سواك)

فرمودند كه دو ركعت نماز با مسواك بهتر است از هفتاد ركعت بى‌مسواك و كلينى اين حديث را بسند قوى از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه روايت نموده است و دور نيست كه اگر در حال وضو مسواك كرده باشد يا در وقتى ديگر كه قصدش اين باشد كه در وقت نماز با مسواك نماز كرده باشد كافى باشد.