لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٣ - مسواك و حجامت و خلال

و كلينى العطر است بكسر عين يعنى بوى خوش. و اخبار متواتره در اين باب وارد شده است كه بوى خوش از سنتهاى پيغمبران است خصوصا پيغمبر ما ٦ كه بسيار بر آن مداومت مى‌نموده‌اند و در باب روز جمعه خواهد آمد، و هم چنين زنان در باب نكاح و حنا در باب حمام.

(و قال امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه انّ افواهكم طرق القرآن فطهّروها بالسّواك)

و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه دهانهاى شما راههاى قرآن است و قرآن از دهان بيرون مى‌آيد پس پاكيزه سازيد دهانهاى خود را به مسواك كردن از جهة تعظيم قرآن. و از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه بسند قوى منقول است كه چون به نماز شب برخيزيد مسواك بكنيد كه فرشته دهان خود را به دهان شما مى‌گذارد و هر چه مى‌خوانيد از قرآن و دعا به آسمان مى‌برد پس بايد كه دهان شما خوشبو باشد كه سبب خوشحالى فرشته شود و سبب آزردگى اوست اگر بد بو باشد.

(و قال النّبيّ ٦ فى وصيّته لعليّ صلوات اللَّه عليه يا علىّ عليك بالسّواك عند وضوء كلّ صلاة)

و به اسانيد صحيحه منقولست كه از جمله وصيتهائى كه حضرت سيد المرسلين ٦ حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه را كرد اين بود كه يا على بر تو باد كه مسواك كنى نزد وضو از براى هر نمازى كه بسازى خواه واجب و خواه سنت، و آن چه صدوق در باب وصايا نقل نموده است اين است كه نزد هر وضوئى و نزد هر نمازى مسواك كن و چون اين باب وضو است همين وضو را نقل كرد.

و ممكن است كه از غير آن وصيت باشد يا نساخ انداخته باشند، و ظاهر نزد وضو قبل از وضوست پيش از مضمضه و استنشاق چنانكه كلينى بسند صحيح از معلى بن خنيس روايت كرده است كه گفت كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از مسواك كردن بعد از وضو حضرت‌