لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤٥ - ثواب وضو

صلوات اللَّه عليهم وارده شده است، و آن كه مصنف بلفظ لا بأس گفته است با آن كه در روايت نيست تا اشعار كند به آن كه از براى هر نماز تجديد وضو مستحب است بلكه تجديد تيمم.

[ثواب وضو]

(و قال الصادق صلوات اللَّه عليه اذا توضّأ الرّجل فليصفق وجهه بالماء فانّه ان كان ناعسا فزع و استيقظ، و ان كان البرد فزع فلم يجد البرد)

و آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه مردى خواهد كه وضو بسازد آب را بر رو زند كه اگر خوابش آيد خواب از سرش بدر مى‌رود، و اگر سرما باشد از دهشت زدن آب سرما را نمى‌يابد. و اين حديث را شيخ بسند موثق از عبد اللَّه بن مغيره روايت كرده است از مردى از آن حضرت.

و بحسب ظاهر مخالفت دارد با حديث صحيح زراره كه گذشت، و با حديث موثق كالصحيح كه از حضرت سيد المرسلين ٦ منقولست كه حضرت فرمودند كه در وقت وضو آب را بر رو مزنيد كه همه مى‌ريزد و وفا نمى‌كند بلكه متفرق سازيد به آن كه بر رو گذاريد و دست را با آب به زير آوريد كه آب به همه جا برسد.

و جمع كرده‌اند كه خبر اول محمولست بر جواز، و ثانى بر استحباب، و بهتر در جمع آنست كه اگر خوابش آيد يا سرما باشد آب را بر رو بزند و الا نزند، و اين جمع بد نيست اما عمل بحديث زراره مطلقا بهتر است و اللَّه تعالى يعلم.

(و اذا كان مع الرّجل خاتم فليدره فى الوضوء و يحوّله عند الغسل و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه و ان نسيت حتّى تقوم فى الصّلاة فلا أمرك ان تعيد)

و هر گاه با شخصى انگشترى باشد بايد كه او را در وضو بگرداند تا آب بدست او برسد، و بگرداند يا از دست بيرون آورد در وقت غسل. و حضرت صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اگر فراموش كنى تا