لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٠ - انسان

من يديه فى الاناء فلا بأس به‌

و اگر غسل كند جنب در زمين پاكى و بدنش پاك باشد و چون غسل كند و آب به زمين ريزد ترشح كند از زمين و در ظرف آبى كه از آنجا غسل مى‌كند بچكد يا از بدنش ترشح كند قطره چند و در آن ظرف ريزد باكى نيست و بر تقديرى كه از غساله جنب وضو و غسل نتوان كرد اين قطرات ضرر ندارد و بى‌دغدغه چون غساله پاكست بى‌دغدغه و بر اين مضمون روايات صحيحه و موثقه وارد شده است و كسى خلاف نكرده است ليكن بعنوان سيلان واقع شده است چنانكه صدوق گفته است و ليكن ظاهرا مراد صدوق نيز قطرات است و اللَّه تعالى يعلم.

[مرد و زن از يك ظرف غسل كنند]

(و لا باس بان يغتسل الرجل و المرأة من اناء واحد و لكن تغتسل بفضله و لا يغتسل بفضلها)

و باكى نيست كه مرد و زن از يك ظرف غسل كنند و ليكن بهتر آنست كه در آب برداشتن اول مرد آب بردارد و ديگر زن چنانكه در حديث صحيح فضلا كه آن زراره و محمد بن مسلم و ابو بصير است روايت كرده‌اند از حضرت امام محمد باقر و امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليهما و خواهد آمد و حاصل مراد آنست كه سؤر جنب نجس نيست بلكه طاهر و مطهر است.

و بر اين مضمون أخبار صحيحه وارد شده است اما تقدم مرد بر زن در اين صحيحة الفضلا واقع شده است و بس و دور نيست كه از جهت اشرفيت مرد باشد بر زن و رعايت ادب زن باشد نسبت به مرد پس لازم باشد كه در همه جا زن نسبت به شوهر خود رعايت ادب بكند چنانكه خواهد آمد در نكاح.

[منزوحات بئر]

[انسان‌]

(و اكبر ما يقع فى البئر الانسان فيموت فيها فينزح منها سبعون دلوا و اصغر ما يقع فيها الصّعوة فينزح منها دلو واحد و فيما بين الانسان و الصعوة على قدر ما يقع فيها)

و بزرگترين چيزى كه در چاه مى‌افتد كه شارع از جهت آن دلو قرار داده‌