لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٧٠ - نحوه وضوي پيامبر از زبان امام باقر ع

و ليكن در اخبار صحيحه وارده شده است كه‌

انّما الاعمال بالنّيات، و انّما لامرئ ما نوى.

و مذكور خواهد شد يعنى هيچ عملى صحيح نيست بدون نيت و هر چه را نيت مى‌كند همان از اوست و احاديث: انما الاعمال را اگر چه كلينى بسند حسن كالصحيح روايت نموده است، و ليكن در كتب صدوق و در ما بين اخبار بعنوان صحيح وارد شده است.

و صدوق در كتب خود بسند صحيح روايت كرده است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه چه چيز سبب رستگارى است در روز قيامت؟

حضرت فرمود كه نجات حاصل نمى‌شود مگر به آن كه با خداوند خود مكر نكنيد كه هر كه با خدا مكر كند خدا با او مكر مى‌كند و ايمان را از او سلب مى‌كند، و اگر بفهمد با خود بد كرده است نه با خداوند خود.

گفتند يا ابن رسول اللَّه مكر با خدا كدامست؟ حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه مكر آنست بندگى حق سبحانه و تعالى كنند و غرض ايشان غير رضاى الهى باشد، پس زنهار كه از خدا بترسيد و ريا مكنيد كه ريا شرك است به خدا، گويا آن شخص را شريك خداوند خود كرده به درستى كه آن جماعتى كه ريا مى‌كنند ايشان را در روز قيامت به چهار نام خواهند خواند، اى كافر، اى مكار، اى فاسق، اى زيان كار عمل تو باطل شد، و اجر تو ضايع شد، و ترا از رحمت الهى امروز بهره نخواهد بود، مزد خود را از آن كس بگير كه عبادت از جهة او مى‌كردى.

و در حديث صحيح از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه وارد شده است از رسول خدا ٦ كه جماعتى را بجهنم برند خداوند عالميان به مالك فرمايد كه آتش را بگو كه قدمهاى ايشان را نسوزاند كه به آن پاها به مساجد مى‌رفتند، و روهاى ايشان را نسوزاند كه آب وضو را بر روى خود بر وجه كمال مى‌رسانيدند، و دستهاى ايشان را نسوزاند كه به آن دستها دعا