لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠١ - مواضع كراهة تخلي

شايد از اين حيثيت بد باشد كه سبب گناه ديگران مى‌شود چون اكثر مردمان آن تقوى ندارند كه خود را در امثال اينجاها ضبط نمايند.

و اين حديث را كلينى و شيخ بسند صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه و آله روايت كرده‌اند و به جاى لفظ يتقون تتقى ذكر كرده‌اند و معنى يكيست.

و فى خبر آخر لعن اللَّه المتغوّط فى ظلّ النّزال و المانع الماء المنتاب و السّاد الطّريق المسلوك‌

و در حديث ديگر وارد شده است كه شيخان او را بسند قوى كالصحيح روايت كرده‌اند از حضرت سيد المرسلين ٦ كه حق سبحانه و تعالى لعن كرده است كسى را كه غايط كند در سايه كه قافله در آنجا منزل مى‌كنند خواه كاروانسرا باشد يا زير درخت باشد و دويم كسى را كه منع نمايد مردم را از آب مباحى كه در چاهها و چشمه‌ها مردمان به نوبت بر آن وارد مى‌شوند يا اين كه ملك جماعتى باشد و هر روز يا هر شب نوبت شخصى باشد صاحب نوبت را منع كردن حرامست و كسى كه راه شارع مردمان را سد كند به آن كه ديوارى بكشد كه تردد نتوانند كرد يا راه زنى كند يا راه دارى بگيرد كه سبب آن شود كه كسى از آن راه نرود و در كافى و در تهذيب باين عبارت است كه اين سه طايفه ملعونند و محتمل است كه مراد اين باشد كه مردمان لعن ايشان مى‌كنند نه خداى تعالى‌

و فى خبر آخر من سدّ طريقا بتر اللَّه عمره‌

و در حديث ديگر وارد شده است كه هر كه راهى را ببندد و حق سبحانه و تعالى عمر او را قطع كند و كوتاه گرداند و چون در آن خبر سد طريق بود باين تقريب اين حديث را ذكر كرده‌

و سئل الحسن بن علىّ صلوات اللَّه عليهما ما حدّ الغائط قال لا تستقبل القبلة و لا تستدبرها و لا تستقبل الرّيح و لا تستدبرها

و سؤال كرده شد از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه آداب ادب خانه‌