لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٥ - خطبة المؤلف

است كه اول مراتب كمال اسلام است، بعد از آن ايمان است، بعد از آن تقوى است، بعد از آن يقين است، و يقين بسيار كميابست. راوى پرسيد كه يقين كدام است؟ حضرت فرمود كه توكل بر حق سبحانه و تعالى است، و تسليم و گردن نهادنست فرمانهاى الهى را، و راضى بودنست به قضاهاى الهى، و تفويض جميع امور است بحق سبحانه و تعالى، و ظاهر آنست كه تفويض آنست كه يقين در نهايت كمال بوده باشد چنانكه مؤمن آل فرعون در وقتى كه گريخت از فرعون گفت: تفويض مى‌نمايم كار خود را به خدا، پس حق سبحانه و تعالى او را از شر فرعون و لشكر او حفظ نمود و بحسب ظاهر توكل است.

و در حديث كالصحيح از حضرت امام محمد باقر ٧ وارد شده است كه حضرت سيد المرسلين ٦ در سفرى بودند، جماعتى از سواران به آن حضرت رسيدند و سلام كردند حضرت فرمودند كه شما كيستيد؟

همه گفتند: مؤمنانيم يا رسول اللَّه حضرت فرمود كه حقيقت ايمان شما چيست و چه دليل بر آن داريد؟ گفتند: دليلش آن كه رضا داده‌ايم به قضاى الهى، و گردن نهاده‌ايم امر الهى را، و تفويض امور خود به او كرده‌ايم. پس حضرت فرمود كه اين جماعت عالمند و حكيمند، و نزديكست رتبه ايشان به رتبه پيغمبران، اگر در اين معنى صادقيد پس بنا مكنيد آن چه را در آن ساكن نخواهيد شد، و جمع نكنيد آن چه را نخواهيد خورد، و بترسيد از خداوندى كه بازگشت شما بسوى او خواهد بود.

و در حديث كالصحيح از امام موسى كاظم ٧ منقولست در تفسير توكل كه مراتب توكل بسيار است، يك مرتبه آنست كه در جميع چيزها توكل بر او كنى، و هر چه بر سر تو آورد از بلا و محنت راضى باشى، و بدانى كه هر چه خيرتست بر سر تو مى‌آورد، و بدانى كه حكم حكم اوست پس توكل بر او كنى، و تفويض امور خود به او كنى و به او واگذارى، و در همه امور اعتماد بغير