لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٧ - ناقض وضو آن چيزى است كه از دو طرف زير بيرون آيد

و در روايتى كالصحيح منقول است كه اگر در اثناى نماز كرم از كسى بيفتد حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه مى‌فرمايد كه نماز را تمام كند و وضوى او صحيح است اگر چه روايات عامه كافى است كه حضرت فرموده است كه غير از بول و غايط و باد و خواب هيچ چيز ناقض نيست.

(و كلّما خرج من الطرفين من دم و قيح و مذى و وذى-[١] و غير ذلك فلا وضوء فيه و لا استنجاء ما لم يخرج بول، او غايط، او ريح، او منىّ)

و هر چه بيرون آيد از مخرج بول و غايط خواه خون باشد بشرطى كه خونى نباشد كه فضله باشد مثل اسهال دموى كه آن غايط است و ناقض، و هم چنين چرك يا مذى كه آب تنگى است كه بعد از نعوظ مى‌آيد، و هم چنين وذى كه عقيب بول آبى غليظ سفيد مى‌آيد و غير اينها نه وضو واجبست در آن و نه استنجا ما دام كه بول و غايط و باد و منى بيرون نيايد.

اما خون و چرك پس احاديث بسيار در آن وارد شده است و بعضى گذشت و اما مذى پس احاديث صحيحه و كالصحيحه بسيار در آن وارد شده است كه ناقض وضو نيست و پاك است مثل آب بينى و ازاله آن از جامه نمى‌بايد كرد و وضو را اعاده نمى‌بايد كرد.

و احاديث صحيحه در وضو و ازاله آن از جامه وارد شده است و محمولست بر تقيه يا استحباب و اولى وضو است و ازاله بر سبيل استحباب احتياطا و اما وذى و آن نيز مثل مذى است در تعارض اخبار و اولى وضو است و اظهر عدم وجوبست با طهارت.

(و قال عبد الرّحمن بن ابى عبد اللَّه للصّادق صلوات اللَّه عليه اجد الرّيح فى بطنى حتّى اظنّ انّها قد خرجت فقال ليس عليك وضوء

[١] ودى. خ ل.