لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٨٦ - فائده نهم در تعليم و تعلم و آداب آن و ثواب آنست

و تعالى و راه حقرا به ايشان بنمايند و رفع شبه مخالفان از ايشان بكنند به براهين الهيه حقه، و خلاصى دهند شيعيان ما را از دامهاى شياطين هر آينه نماند احدى مگر آن كه مرتد شود و از دين الهى برگردند و ليكن علما دلهاى ضعفاء العقول را بحق راهنمايى مى‌كنند چنانكه كشتى‌بان مهار كشتى را دارد و به راه مى‌برد اين عده از علما نزد حق سبحانه و تعالى از همه كس فاضلترند.

و از حضرت امام زكى حسن عسكرى صلوات اللَّه عليه مرويست كه فرداى قيامت علماى شيعه كه راه نمايندگان شيعه و دوستان مايند در صحراى محشر حاضر شوند، و بر سر هر يك تاجى نورانى بوده باشد كه نور آن تاجها سيصد هزار ساله راه را منور گرداند و جمعى كه در دار دنيا از نور علوم ايشان بهره‌مند شده‌اند چنگ در شعبه از آن نور زده به مراتب عاليه در جوار استادان خود در جوار ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم ساكن كردند، و هر دشمنى از دشمنان اهل بيت كه شعاع آن نور بر ايشان تابد چشمهاى ايشان كور شود، و گوشهاى ايشان كر، و زبانهاى ايشان لال و زبانيه دوزخ ايشان را در ميان جهنم در آورند، و احاديث در فضايل علماء زياده از حد و حصر است إن شاء اللَّه در تفسير قرآن در ضمن آيات فضل علما مبين ذكر خواهد شد.

و از حضرت أمير المؤمنين صلوات اللَّه عليه منقولست كه از حقوق عالم آنست كه بسيار از او سؤال نكنى، و جامه‌اش نگيرى به ابرام كه رها نمى‌دهم تا درس مرا نگويى مثلا و هر گاه بر او داخل شوى و جمعى نزد او باشند بر همه سلام كن و او را مخصوص ساز به تحيّت به آن كه متوجه او شده او را دعا كنى، و در برابر او بنشين و پست سر او منشين، و در مجلس او چشمك مزن اگر چه بر ديگران باشد چون غمز بد است، و مبادا توهّم كند كه اشاره به عيب او مى‌كنى، و بدست اشاره بسوى او مكن كه خلاف آدابست و بسيار مگو كه فلانى چنين گفته است و فلانى چنين گفته است بر خلاف گفته او و دل تنگ مشو از طول‌