لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٩٠ - وجوب غسل به دخول حشفه

[شخصى كه بى‌لنگ غسل كند و كسي او را نبيند]

(قال الحلبيّ و سألته عن الرّجل يغتسل بغير ازار حيث لا يراه احد قال لا بأس)

عبيد اللَّه گفت كه من از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه بى‌لنگ غسل كند به آن كه برهنه باشد در جائى كه هيچ كس او را نبيند حضرت فرمودند كه باكى نيست.

و احاديث بسيار وارد شده است كه برهنه غسل كردن مكروهست و خواهد آمد. و لا باس منافات با كراهت ندارد بلكه اشعارى به كراهت دارد چنانكه شهيد در ذكرى ذكر كرده است.

و محتمل است كه فرض مسأله محال باشد و حضرت بنا بر محال جواب داده باشد زيرا كه چنين جائى نمى‌باشد اقلا دو ملك كه بر دست راست او و دست چپ او هستند مى‌بينند قطع نظر از فرشتگان و جنينان كه در هوا ساكنند ليكن بعيد است بلكه ظاهرش آنست كه مراد سائل ناظر محترم است از آدميان كه اگر زنش يا طفل صغيرى كه تميز نداشته باشد يا حيوانى باشد قصور ندارد و داخل سؤال او نيست.

[وجوب غسل به دخول حشفه‌]

(و قال و سئل عن الرّجل يصيب المرأة فلا ينزل أ عليه غسل؟

قال كان علىّ صلوات اللَّه عليه يقول اذا مسّ الختان الختان فقد وجب الغسل و كان علىّ صلوات اللَّه عليه يقول: كيف لا يوجب الغسل و الحدّ يجب فيه و قال يجب عليه المهر و الغسل)

و عبيد اللَّه گفت كه شخصى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كرد از شخصى كه جماع كند با زنى و انزال منى نشود آيا غسل بر او واجب است؟ حضرت صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت امير المؤمنين مى‌فرمودند كه هر گاه ختنه‌گاه به ختنه‌گاه رسد غسل واجب مى‌شود و مى‌فرمودند كه چگونه غسل واجب نشود و حال آن كه بمجرد ادخال حشفه به گفته شما سنيان حد واجب مى‌شود و فرمودند كه بمجرد همين مهر واجب مى‌شود تمام يا قرار مى‌گيرد تمام و غسل نيز واجب مى‌شود.