لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٥٢ - به چه جهت امر به غسل جنابت شده، و از جهت غايط و بول نه

مى‌خورد بيرون مى‌آيد پس بنا بر اين در آن وضو مقرر ساخت چون از همه اعضا بيرون نيامده است و علت وضو را حضرت پيشتر فرموده بودند يهودى گفت راست فرمودى يا محمد.

و مؤيد اين معنى اطبا نيز ذكر كرده‌اند كه چون منى از كل بدن بيرون مى‌آيد لهذا بعد از آمدن كل اعضا سست مى‌شود و به سبب آن يبوستى در همه اعضا بهم مى‌رسد و يبوست سرايت به دماغ مى‌كند پس لازمست كه آب به همه اعضا برسانند تا تدارك آن يبوست بشود و چون در غالب احوال منى مى‌آيد اين حكم غسل جارى شد و نادر را كه جماع بدون انزال است حكم غالب دادند طردا للباب چنانچه در جميع احكام شرايع چنين است مثلا شراب حرمتش به اعتبار زوال عقل است و آن غالب است و اندكى كه عقل را زايل نكند حكم بسيار دارد و على هذا القياس پس از اين حديث ظاهر شد كه فى نفسه غسل جنابت لازمست قطع نظر از نماز.

و ممكن است كه در واقع چون اين منى از شهوت نفسانى آمده است به سبب آن از قابليت مناجات اعظم الهى كه آن نماز است افتاده است پس چون غسل مى‌كند حق سبحانه و تعالى به سبب غسل گناهان اعضاى او را همه مى‌آمرزد و قابل آن مناجات مى‌شود چنانكه يهودى بعد از آن سؤال كرد كه يا محمد چه ثواب دارد كسى كه غسل جنابت بكند از جنابت حلال كه با حلال خود مجامعت كرده باشد حضرت رسول اللَّه ٦ فرمودند كه چون مؤمن با حلال خود مجامعت مى‌كند هفتاد هزار فرشته بالهاى خود را مى‌گشايند از خوشحالى و رحمت الهى نازل مى‌شود پس چون غسل مى‌كند حق سبحانه و تعالى بعدد هر قطره آب كه به بدن او مى‌رسد خانه در بهشت از جهت او بنا مى‌فرمايد و اين غسل جنابت سرى از اسرار الهى است كه در ميان او و خلق است چون كسى بر آن مطلع نيست بغير از حق سبحانه و تعالى و چون غسل‌