لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٥١ - به چه جهت امر به غسل جنابت شده، و از جهت غايط و بول نه

و لهذا در احاديث وضو و غسل و تيمم كه حضرات رسول خدا و ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم بيان فرمودند هيچ جا نفرمودند كه پيش از وضو يا غسل يا تيمم نيت بكنيد بلكه يك جا فرمودند كه نيت خود را از جهت رضاى الهى خالص كنيد و إن شاء اللَّه در نماز بسطى داده خواهد شد.

[به چه جهت امر به غسل جنابت شده، و از جهت غايط و بول نه‌]

(جاء نفر من اليهود إلى رسول اللَّه ٦ فساله أعلمهم عن مسائل فكان فيما سأله ان قال لأيّ شى‌ء أمر اللَّه عزّ و جلّ بالاغتسال من الجنابة و لم يامر بالغسل من الغائط و البول فقال رسول اللَّه ٦ انّ آدم لمّا اكل من الشّجرة دبّ ذلك فى عروقه و شعره و بشره فاذا جامع الرّجل اهله خرج الماء من كلّ عرق و شعرة فى جسده فاوجب اللَّه عزّ و جلّ على ذرّيته الاغتسال من الجنابة إلى يوم القيمة، و البول يخرج من فضلة الشّراب الّذى يشربه الانسان، و الغائط يخرج من فضلة الطّعام الّذى ياكله الانسان فعليه [او فعليهم‌] فى ذلك الوضوء قال اليهوديّ صدقت يا محمّد)

بسند قوى كالصحيح منقولست از حضرت سيد جوانان اهل بهشت امام حسن صلوات اللَّه عليه كه جمعى از يهودان به نزد حضرت رسول اللَّه صلى اللَّه و آله آمدند و داناترين ايشان از آن حضرت ده سؤال كرد و از آن جمله اين سؤال بود كه گفت كه حق سبحانه و تعالى از چه جهت امر به غسل فرموده است از جهت جنابت، و غسل را واجب نساخت از جهت غايط و بول پس حضرت ٦ فرمودند كه چون آدم از شجره تناول نمود لذت آن در جميع رگهاى آن حضرت دويد حتى در پوست و موى آن حضرت جا كرد، پس چون آدمى با اهل خود جماع كرد آب منى از هر رگى و مويى كه در بدن او هست بيرون مى‌آيد، پس حق سبحانه و تعالى واجب گردانيد بر ذريت آن حضرت كه غسل جنابت بكنند تا روز قيامت، و بول از فضله آبى كه آدمى مى‌خورد بيرون مى‌آيد، و غايط از فضله طعامى كه‌