لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٦ - فائده چهارم در بيان علوم اهل بيت حضرت سيد المرسلين صلوات الله عليهم

متواتر شده معنى آن اين است كه كتاب خدا و اهل بيت از يكديگر جدا نمى‌شوند، و ظاهر است كه مراد حضرت اين نيست كه الفاظ قرآن و بس نزد اهل بيت است چه اين معنى خصوصيتى به ايشان نداشت بلكه مراد حضرت آنست كه: تفسير قرآن نزد اهل بيت است و بس، و غير اهل بيت معنى قرآن را نمى‌دانند و از حقايق قرآن خبر ندارند، و مراد از اهل بيت ائمه معصومينند صلوات اللَّه عليهم به اخبار متواتره از حضرت سيد المرسلين و ائمه طاهرين، و ذكر آن از طرق عامه بطول مى‌انجامد و چون اين معنى در اكثر تفاسير و احاديث سنيان هست مشغول نشدم بذكر آن، و اخبار متواتره از طرق اهل بيت سلام اللَّه عليهم وارد شده است كه جميع علوم در قرآن هست، و عقول همه كسى به آن نمى‌رسد، و بغير از ائمه معصومين كسى ديگر به آن راه نيافته است، و سنّيان و شيعيان همگى از حضرت سيّد المرسلين ٦ روايت نموده‌اند به اسانيد متكثره كه آن حضرت فرمود كه‌

«انا مدينة العلم و علىّ بابها»

و ديگر فرمود كه‌

انا مدينة الحكمة و علىّ بابها

يعنى من شهرستان علم إلهيم و على در آن شهرستان است، پس به علوم آن حضرت نمى‌توان رسيد الّا به اكتساب از آن حضرت چنانكه عامه از ابن عباس بطرق متكثره نقل كرده‌اند در تتمه اين حديث كه‌

و لن تؤتى المدينة إلّا من الباب‌

يعنى داخل شهرستان نمى‌توان شد هرگز مگر از در آن.

و منقول است كه چون در اوايل سلطنت شاه جنّت مكان عليّين آشيان شاه اسماعيل انار اللَّه تعالى برهانه مولانا حسين كاشفى از هرات بدار المؤمنين سبز وارد آمد سبزواريان دغدغه داشتند در تشيع مولانا كسى را مقرر ساختند كه در اثناء موعظه تفتيش مذهب او كند اتفاقا مولانا گفت كه جبرئيل بر حضرت سيد المرسلين ٦ دوازده هزار مرتبه نازل شد آن سبزوارى سؤال نمود كه بر حضرت على بن ابى طالب ٧ چند مرتبه نازل شد مولانا در