دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٨٢ - امر به فضل و عفو و احسان

اظهار اندوه از مرگ دوستان‌
١٠١٠- خيلى متأسف هستم كه ربيعه كشته شد[٢] ربيعه شنوا و مطيع بود.

١٠١١- شنيده‌ام كه ربيعه در پيچ‌وخم بازار و تجارت جنگ مورد حمله قرار گرفته است.

١٠١٢- ربيعه نه كمبود داشته و نه زيانى ديده و نه كارهاى كوچك پست از او سرزده است.

١٠١٣- طائفه ربيعه از قديم گروهى متشخص بوده‌اند كه براى كارهاى روزانه اميد ثواب داشته‌اند.

١٠١٤- طائفه مرّه كه سلسله نسبى دروغ دارند سست قدم هستند و صداهاى آنان مورد نفرت است.

١٠١٥- صداى آنان همانند صداى ميدان جنگ نيست.

حكيم بن جبله مردم را به جنگ دعوت كرد و همه حرف او را شنيدند.

[١]- كاسد، كساد يعنى جنس تازه او همه روز كساد است.

[٢]- به ربيعه، ربيعة الفرس هم گفته شده چون تمام ثروت خود را تبديل به اسب كرد و آن را در راه جنگ تحويل داد.