دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٨٣ - امر به فضل و عفو و احسان

١٠١٦- حكيم نه حرف بى‌ربطى زده بود و نه مطلب نيرنگى داشت و با دعوت خود بمقام عالى دست يافت.

١٠١٧- براثر حرف خود بمقامى عالى از بخشش دست يازيد.

مذمت از غرق شدن در دنيا
١٠١٨- دنيا در نظر من مثل ثروت و حسابدار است، دست براى ضبط و كنترل آن زحمت مى‌كشد ولى از مال خالى است.

اميد دادن به گناهكاران‌
١٠١٩- اى گناهكار نااميد مباش كه اللّه، مهربانى مهربان است.

١٠٢٠- از دنيا بدون خرج و ابزار سفر حركت مكن كه راه خطرناكى وحشتناك است.