دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢١١ - تخويف نفس از شيب

سخن با زنى كه به آن حضرت بد مى‌گفت‌
٧٢١- تا چه موقع هر شب بدگوئى مى‌كنى؟! چرا آتش جدائى و قطع رحم را نمى‌افروزى.

٧٢٢- كمى مهلت بده، روزگار كافى است ميان افراد جدائى افكند در انتظار جدائى از طرف روزگار باش.

ستايش از قناعت‌
٧٢٣- كسى كه ظرف خرمائى دارد و هر روز يك مرتبه از آن مى‌خورد و قناعت مى‌كند پيروز است.

آزادى و آزادگى‌
٧٢٤- اگر مى‌خواهى آزاده باشى همانند غلامان و بندگان شايسته خدا زحمت بكش و چشم از تمام مردم روى زمين بپوش و اميدى به آنان نداشته باش.

٧٢٥- نگو: اين كار ذلت‌آور است، زيرا نظر مردم نسبت به انسانى كه طمع به آنان دارد ذليل‌كننده‌تر مى‌باشد. وقتى از ديگران بى‌نياز باشى از تمام مردم باارزش‌ترى.