دیوان أمیر المؤمنین
(١)
مقدمه
٣ ص
(٢)
فهرست شمارههاى فرهنگ إسلام
٣ ص
(٣)
شعر و شاعرى
٥ ص
(٤)
بىشعورى
٥ ص
(٥)
شعر و محمد
٦ ص
(٦)
طبع شعر
٧ ص
(٧)
اسلام و انقلاب شعرى
٨ ص
(٨)
مبارزه عملى
٩ ص
(٩)
تمثيل و تضمين
١٠ ص
(١٠)
حديث نفس
١١ ص
(١١)
خودستائى امام
١١ ص
(١٢)
خودستائى جنگى
١٣ ص
(١٣)
ميبد و ميبدى
١٣ ص
(١٤)
صاحبنظران و ديوان
١٥ ص
(١٥)
چند تذكر
٢٠ ص
(١٦)
حرف الألف
٢٣ ص
(١٧)
تحذير از مجالست جاهلان و تنفير از مؤانست غافلان
٢٤ ص
(١٨)
شكايت روزگار غدار و حكايت دوستان بى اعتبار
٢٨ ص
(١٩)
شكوه از زنان بى وفا كه نه صدق دارند و نه صفا
٢٨ ص
(٢٠)
امر به جستن روزى به اميد فتح و فيروزى
٣٢ ص
(٢١)
منع از مبالغة در جمع مال و شكايت از دهر پريشان حال
٣٢ ص
(٢٢)
حصر موت در مشقت دنيا كه محل عناست و منزل بلا
٣٢ ص
(٢٣)
امر بطلاق دنيا كه عروسى است نازيبا
٣٢ ص
(٢٤)
اشارت به ندامت اخروى در محبت اسباب دنيوى
٣٢ ص
(٢٥)
امر به اجتناب از اين جهان خراب
٣٦ ص
(٢٦)
اظهار يد عليا در تحمل شدائد دنيا
٣٦ ص
(٢٧)
بيان اختيارات ايام أسبوع به طرزى مقبول و مطبوع
٣٦ ص
(٢٨)
دعاء و مناجات با قاضى الحاجات
٤٠ ص
(٢٩)
مرثيه حضرت خاتم ص
٤٠ ص
(٣٠)
بيان شجاعت خود در بدر و مدح صحابه عاليقدر
٤٣ ص
(٣١)
حرف الباء
٤٣ ص
(٣٢)
نصيحت قرة العين امام حسين ع
٤٣ ص
(٣٣)
نصيحت امام حسين ع و تنبيه او بر شهادت خود و أولاد كرام
٤٩ ص
(٣٤)
نصيحت سيد البرية امام حسن عليه التحية
٥٦ ص
(٣٥)
نصيحت أمير المؤمنين حسن أثابه الله بمقاساة المحن
٥٦ ص
(٣٦)
نهى از اضطراب در وقت فتنه و انقلاب
٥٩ ص
(٣٧)
اظهار اصطبار بر سختى روزگار
٥٩ ص
(٣٨)
بيان آنكه فرح لازم ترح است و يسر تابع عسر
٥٩ ص
(٣٩)
نهى از عجز و فروتنى پيش مرد دنا
٥٩ ص
(٤٠)
اظهار صبر بر حوادث زمان براى دفع شماتت دشمنان
٦٢ ص
(٤١)
امر به سخا و كرم با جميع طوائف و امم
٦٢ ص
(٤٢)
بيان آنكه كثرت مال عيوب را بپوشاند
٦٢ ص
(٤٣)
شكايت از فقر و احتياج
٦٢ ص
(٤٤)
بيان آنكه دنيا به فطانت و عقل حاصل نشود
٦٢ ص
(٤٥)
ستايش دانش و خرد كه سبب نجاتست و سعادت ابد
٦٦ ص
(٤٦)
مدح علم و ادب و حمد عقل و حسب
٦٦ ص
(٤٧)
امر به تحصيل آداب و منع از تفاخر به انساب
٦٦ ص
(٤٨)
نفى عوارض جسمانى و اثبات فضائل نفسانى
٦٩ ص
(٤٩)
تحسين سكوت و ستايش خاموشى
٦٩ ص
(٥٠)
تنبيه بر ترك جواب اراذل
٦٩ ص
(٥١)
اظهار آثار حلم از كمال كياست و علم
٦٩ ص
(٥٢)
امر به ستر عيوب و عفو ذنوب
٧٢ ص
(٥٣)
شكايت از دوستان منافق
٧٢ ص
(٥٤)
شكايت از فقدان احبا و اصدقا
٧٢ ص
(٥٥)
مناجات و دعا بدرگاه الهى
٧٢ ص
(٥٦)
مناجات با حضرت قاضى الحاجات
٧٢ ص
(٥٧)
منع از مداومت در مصاحبت
٧٥ ص
(٥٨)
در ترتيب چيدن اظفار
٧٥ ص
(٥٩)
در تقريب نفس به موت
٧٥ ص
(٦٠)
تبيين مصائب زمان و تعيين نوائب جهان
٧٥ ص
(٦١)
ارشاد ارباب صلاح به اسباب فلاح
٧٩ ص
(٦٢)
بيان زوال جاه و مال و مذمت حرص بر جمع مال
٧٩ ص
(٦٣)
توبيخ بر متابعت نفس و هوا
٨٣ ص
(٦٤)
شكايت از پيرى و سفيد شدن مو
٨٣ ص
(٦٥)
شكايت از حوادث روزگار
٨٦ ص
(٦٦)
تأسف بر ايام جوانى و دوستان جانى
٨٦ ص
(٦٧)
اظهار ملال از مصائب ايام در وقت وفات فاطمة ع
٨٦ ص
(٦٨)
اظهار ملال در وفات فاطمه زهرا ع
٨٩ ص
(٦٩)
خطاب به فاطمه بعد از وفات
٨٩ ص
(٧٠)
جواب از زبان آن مخدره
٨٩ ص
(٧١)
مرثيه در وقت زيارت خاتم الأنبياء
٨٩ ص
(٧٢)
تعيير وليد بن مغيره
٨٩ ص
(٧٣)
خطاب به ابى لهب و تعيير او به ترك ادب
٩٢ ص
(٧٤)
خطاب به وليد در وقت قتل او به غزاى بدر
٩٢ ص
(٧٥)
رجز ابى سعيد بن ابى طلحه در احد
٩٢ ص
(٧٦)
جواب او به احسن عبارات
٩٥ ص
(٧٧)
خطاب به احزاب كه قيام نمودند به محاصره مدينه
٩٥ ص
(٧٨)
مفاخرت شفيع محشر در غزوه خيبر
٩٨ ص
(٧٩)
رجز مرحب در غزاى خيبر
٩٨ ص
(٨٠)
جواب او به احسن عبارات
٩٨ ص
(٨١)
خطاب به ياسر و خيبريان
١٠١ ص
(٨٢)
خطاب به عنتر بن صامت مرادى و عساكر خيبر
١٠١ ص
(٨٣)
خطاب به ربيع بن ابى الحقيق خيبرى
١٠١ ص
(٨٤)
خطاب به جماهر خيبرى و اظهار شجاعت و دلاورى
١٠١ ص
(٨٥)
رجز مرة بن مروان دارمى در خيبر
١٠١ ص
(٨٦)
جواب او به وجهى لايق و طرزى فائق
١٠٤ ص
(٨٧)
خطاب به معاوية بن أبي سفيان در غزاى صفين
١٠٤ ص
(٨٨)
تعريض به معاوية بن أبي سفيان
١٠٤ ص
(٨٩)
خطاب به حريث مولى معاويه در وقت كشتن او به صفين
١٠٧ ص
(٩٠)
جواب يكى از اعداى دين در حرب صفين
١٠٧ ص
(٩١)
خطاب به حريث بن صباح حميرى در صفين
١٠٧ ص
(٩٢)
خطاب به معاوية و جنود او در ليلة الهرير
١٠٧ ص
(٩٣)
مدح اصحاب ظفر آئين در صفين
١١٠ ص
(٩٤)
ستايش عساكر نصرت مآثر
١١٠ ص
(٩٥)
مدح قبيلهاى چند از عرب
١١٠ ص
(٩٦)
خطاب به عثمان بن عفان
١١٦ ص
(٩٧)
حرف التاء
١١٦ ص
(٩٨)
تنبيه بر زوال و فناى دنيا
١١٦ ص
(٩٩)
در فناء دنيا و تشبيه أو به خانه عنكبوت
١١٦ ص
(١٠٠)
بيان تغيير احوال زمان
١١٦ ص
(١٠١)
ترغيب نفس به دار عقبى
١١٦ ص
(١٠٢)
ارشاد به قناعت و تذكار موت
١٢٠ ص
(١٠٣)
ارشاد به قناعت و فراغت از سؤال
١٢٠ ص
(١٠٤)
تحريص بر نفى حرص و قناعت به لقمه مقرر
١٢٠ ص
(١٠٥)
ارشاد به مخالفت نفس و ترك لذات و شهوات
١٢٠ ص
(١٠٦)
ارشاد به صبر در حوادث روزگار
١٢٠ ص
(١٠٧)
در مذمت كثرت كلام و مدح خاموشى
١٢٣ ص
(١٠٨)
در مدح از مكارم اخلاق
١٢٣ ص
(١٠٩)
مرثيه حضرت خاتم النبيين ص
١٢٣ ص
(١١٠)
استجازه محاربه از سيد عالم ص
١٢٣ ص
(١١١)
تهديد دشمنى كه متوجه حرب شده
١٢٦ ص
(١١٢)
نصيحت اصحاب سعادت انتساب در صفين
١٢٦ ص
(١١٣)
حرف الجيم
١٢٦ ص
(١١٤)
بيان آنكه فرح لازم اندوه است و فرج تابع مكروه
١٢٦ ص
(١١٥)
در احتياج به جهل در بعض اوقات
١٢٦ ص
(١١٦)
خطاب به فاطمه زهرا وقت توجه به محاربه اعدا
١٢٩ ص
(١١٧)
شكايت از دوستان منافق
١٢٩ ص
(١١٨)
بيان آئين مخالطت و مصاحبت
١٢٩ ص
(١١٩)
ستايش رفق و تأنى و مدارا
١٣٣ ص
(١٢٠)
حرف الحاء
١٣٣ ص
(١٢١)
نهى از افشاء اسرار
١٣٣ ص
(١٢٢)
امر به عبادت و نهى از بيهوده گفتن
١٣٣ ص
(١٢٣)
شرح مقاتله ليلة الهرير
١٣٣ ص
(١٢٤)
حرف الخاء
١٣٦ ص
(١٢٥)
تحسين فراغت به احسن وجوه بلاغت
١٣٦ ص
(١٢٦)
حرف الدال
١٣٦ ص
(١٢٧)
نصيحت قرة العين امام حسين ع
١٣٦ ص
(١٢٨)
تهيج نفس ناطقه به كسب فضائل
١٣٦ ص
(١٢٩)
ارشاد به توقف اكتساب معالى به مشقت أيام و سهر ليالي
١٣٩ ص
(١٣٠)
امر به مسافرت و بيان فوائد و ثمرات آن
١٣٩ ص
(١٣١)
بيان توقف جميع امور به امر خداوند غفور
١٣٩ ص
(١٣٢)
بيان آنكه امور بر وفق تقدير الهى است
١٤٣ ص
(١٣٣)
مذمت جمعى كه به صورت انسانند
١٤٣ ص
(١٣٤)
تنبيه بر احتراز از ياران منافق
١٤٣ ص
(١٣٥)
تفصيل مراسم محبت و مودت
١٤٣ ص
(١٣٦)
بيان آنكه دوست دشمن دشمن است
١٤٣ ص
(١٣٧)
اثبات ثبات در محبت و وفا
١٤٦ ص
(١٣٨)
آرزوى رفيق جانى و شفيق روحانى
١٤٦ ص
(١٣٩)
ترغيب نفس به قناعت
١٤٦ ص
(١٤٠)
تنبيه بر تسكين دلهاى پريشان
١٤٦ ص
(١٤١)
خطاب به مرديكه طمع خلود در دار دنيا دارد
١٤٦ ص
(١٤٢)
ارشاد به ابن الوقت بودن
١٤٩ ص
(١٤٣)
بيان يكسان شدن خلائق بعد از موت
١٤٩ ص
(١٤٤)
بيان فناى عالم و زوال بنى آدم
١٤٩ ص
(١٤٥)
اظهار انديشه موت كردن
١٤٩ ص
(١٤٦)
تأسف بر گذشتن ايام شباب
١٥٢ ص
(١٤٧)
ذكر جمعى كه تمناى موت آن حضرت را داشتهاند
١٥٢ ص
(١٤٨)
بيان احاطه موت به هر كه تولد مىيابد
١٥٢ ص
(١٤٩)
در مرثيه پدر بزرگوار و ذم قريش
١٥٢ ص
(١٥٠)
مرثيه فاطمه زهرا در وقت حمى
١٥٥ ص
(١٥١)
خطاب به فاطمه زهرا براى اطعام اسيرى
١٥٨ ص
(١٥٢)
جواب فاطمه زهرا آن حضرت را
١٥٨ ص
(١٥٣)
رجز وقت بناى مسجد مدينه
١٥٨ ص
(١٥٤)
اقرار بر حقيقت دين اسلام
١٦١ ص
(١٥٥)
رجز بعد قتل زيد بن طلحه در احد
١٦١ ص
(١٥٦)
منع شماتت هند زوجه ابى سفيان
١٦١ ص
(١٥٧)
بيان حوادث كه در غزوه احد رو نمود
١٦٤ ص
(١٥٨)
معذرت از قتل خويشان
١٦٧ ص
(١٥٩)
بيان شكست قريش در غزاى خندق
١٦٧ ص
(١٦٠)
خطاب به سيد بن سلمة مخزومي
١٦٧ ص
(١٦١)
مفاخرت به قرابت حضرت خاتم النبيين ص
١٧٠ ص
(١٦٢)
شكايت از ياغيان وقت نزول نزديكى بصره و توجه به حرب عايشه
١٧٠ ص
(١٦٣)
خطاب به محمد بن حنفيه در حرب جمل
١٧٠ ص
(١٦٤)
تعريض به عبد الرحمن بن ملجم مرادى
١٧٠ ص
(١٦٥)
توبيخ ابن ملجم و اشاره به وعده قطام
١٧٥ ص
(١٦٦)
رجز كه در بين راه مسجد فرموده
١٧٥ ص
(١٦٧)
حرف الذال
١٧٥ ص
(١٦٨)
ارشاد به تحمل اندوه و صبر بر مكروه
١٧٥ ص
(١٦٩)
حرف الراء
١٧٥ ص
(١٧٠)
مناجات با قاضى الحاجات
١٧٥ ص
(١٧١)
بيان جامعيت حقيقت انسانى
١٧٥ ص
(١٧٢)
تحسين علم و تقبيح جهل
١٧٩ ص
(١٧٣)
اظهار صفاى طبع و جلاء ذهن
١٧٩ ص
(١٧٤)
بيان آنكه مرد جاهل مرده است
١٧٩ ص
(١٧٥)
مذمت بعضى مردم كه به معنى بهائمند
١٧٩ ص
(١٧٦)
امر به تحصيل آداب در صغر سن
١٨٢ ص
(١٧٧)
بيان آنكه حصول مقاصد موقوف به محنت كشيدنست
١٨٢ ص
(١٧٨)
خطاب به اشعث بن قيس در صفين
١٨٢ ص
(١٧٩)
امر به صبر و تحمل و تفويض و توكل
١٨٦ ص
(١٨٠)
بيان آنكه رنج و راحت قرين همند
١٨٦ ص
(١٨١)
بيان آنكه صفاى دنيا به كدورت آميخته است
١٨٦ ص
(١٨٢)
اميدوار ساختن فقيران
١٨٩ ص
(١٨٣)
بيان تغير و تبدل روزگار غدار
١٨٩ ص
(١٨٤)
اظهار صبر در زمان عسر
١٨٩ ص
(١٨٥)
ستايش نفس مطمئنه به استغنا
١٨٩ ص
(١٨٦)
تنبيه بر تمكن در مقام رضا
١٨٩ ص
(١٨٧)
بيان آنكه گريختن از مرگ ممكن نيست
١٩٣ ص
(١٨٨)
تمهيد عذر از قبل اهل تقصير
١٩٣ ص
(١٨٩)
بيان آنكه سعادت و شقاوت به تقدير الهى است
١٩٣ ص
(١٩٠)
تسبيح و تنزيه و تقديس الهى
١٩٣ ص
(١٩١)
بيان اختلاف روزگار
١٩٦ ص
(١٩٢)
تنبيه بر فنا و زوال دنيا
١٩٦ ص
(١٩٣)
شكايت از اقبال و ادبار دنيا
١٩٦ ص
(١٩٤)
خطاب به دنيا و شكايت از او
١٩٦ ص
(١٩٥)
قطع رشته امل به تذكار اجل
١٩٦ ص
(١٩٦)
منع اعتماد به مساعدت روزگار
١٩٩ ص
(١٩٧)
منع از نكوهش ايام ماضيه
١٩٩ ص
(١٩٨)
در بيان اقسام مردمان
١٩٩ ص
(١٩٩)
در بيان اصناف بشر
١٩٩ ص
(٢٠٠)
مدح غنا و ترجيح او بر فقر
٢٠١ ص
(٢٠١)
بيان آنكه دولت ساتر عيوب است
٢٠١ ص
(٢٠٢)
تنبيه به آنكه فقر موجب ذلت است
٢٠١ ص
(٢٠٣)
در مذمت غنا كه اسباب عصيان است
٢٠١ ص
(٢٠٤)
در مذمت شهوات نفسانيه
٢٠١ ص
(٢٠٥)
در مدح عار و بيان انواع آن
٢٠٤ ص
(٢٠٦)
تأسف بر فوت ائمه دين
٢٠٤ ص
(٢٠٧)
اظهار رسيدن اندوه به كمال
٢٠٤ ص
(٢٠٨)
ستايش كسى كه در مقام صبر ثابت قدم بوده
٢٠٧ ص
(٢٠٩)
تبيين يمن انبساط و تحسين حسن اختلاط
٢٠٧ ص
(٢١٠)
ترغيب به تحصيل دوست حقيقى
٢٠٧ ص
(٢١١)
خطاب به شخصى كه از حليه خير عارى بوده
٢٠٧ ص
(٢١٢)
خطاب به يكى از ازواج كه به ملامت آن حضرت زبان گشاده
٢٠٧ ص
(٢١٣)
در ستايش قناعت
٢١٠ ص
(٢١٤)
ارشاد به كسب حلال
٢١٠ ص
(٢١٥)
ترغيب نفس به پرهيزگارى
٢١٠ ص
(٢١٦)
اظهار ترحم بر طفلان يتيم
٢١٠ ص
(٢١٧)
تخويف نفس از شيب
٢١٠ ص
(٢١٨)
مرثيه حضرت خاتم الأنبياء ص
٢١٣ ص
(٢١٩)
بيان آنكه تعزيت دافع مرارت فراق است
٢١٣ ص
(٢٢٠)
حكايت خوابيدن به جاى رسول الله ص
٢١٣ ص
(٢٢١)
خطاب به اسامه بن زيد اعور
٢١٣ ص
(٢٢٢)
جواب أسامة بن زيد
٢١٦ ص
(٢٢٣)
خطاب به مرحب بن شاس
٢١٦ ص
(٢٢٤)
جواب مرحب بن شاس
٢١٦ ص
(٢٢٥)
خطاب به مرحب خيبرى و جواب جواب او
٢١٦ ص
(٢٢٦)
رجز ياسر خيبرى
٢١٩ ص
(٢٢٧)
جواب رجز ياسر به توفيق خداوند قادر
٢١٩ ص
(٢٢٨)
جواب رجز ياسر و تهديد او به تيغ قاهر
٢١٩ ص
(٢٢٩)
رجز عنتر در غزاى خيبر
٢٢٢ ص
(٢٣٠)
جواب رجز عنتر به الهام خالق اكبر
٢٢٢ ص
(٢٣١)
سوزانيدن جمعى كه به الوهيت او مقر بودند
٢٢٢ ص
(٢٣٢)
مدح اهل بيت سيد عالم ص
٢٢٢ ص
(٢٣٣)
باز نمودن شجاعت و قوت
٢٢٥ ص
(٢٣٤)
بيان اغماض از قبايح اعمال اقران
٢٢٥ ص
(٢٣٥)
شكايت از اشخاصى كه نقض بيعت نمودند
٢٢٥ ص
(٢٣٦)
اظهار ملال از قتل طلحه و زبير
٢٢٨ ص
(٢٣٧)
شكوه از بودن خلافت او در ايام فتنه و بلا
٢٢٨ ص
(٢٣٨)
خطاب به عمرو بن عاص در حرب صفين
٢٢٨ ص
(٢٣٩)
اظهار ملال از قتل احمر غلام عثمان به قصاص غلام خود كيسان
٢٣٢ ص
(٢٤٠)
خطاب به اصحاب خود در حرب صفين
٢٣٢ ص
(٢٤١)
جستن معاويه براى مبارزه در حرب صفين
٢٣٢ ص
(٢٤٢)
شكوه از حيله ابن عاص با ابو موسى اشعرى
٢٣٥ ص
(٢٤٣)
حرف الزاء
٢٣٥ ص
(٢٤٤)
اقامه برهان بر فناى افراد انسان
٢٣٥ ص
(٢٤٥)
رجز عمرو بن عبد ود در خندق
٢٣٥ ص
(٢٤٦)
جواب عمرو بن عبد ود
٢٣٥ ص
(٢٤٧)
حرف السين
٢٣٨ ص
(٢٤٨)
نصيحت قرة العين امام حسن ع
٢٣٨ ص
(٢٤٩)
نهى از اعتراض بر قضاى خالق
٢٣٨ ص
(٢٥٠)
شكايت از باقى نماندن دوستان
٢٣٨ ص
(٢٥١)
تقريب نفس به موت كه لازم حياتست
٢٤١ ص
(٢٥٢)
عرض سلام بر اهل قبور
٢٤١ ص
(٢٥٣)
اظهار شجاعت خود در بدر
٢٤١ ص
(٢٥٤)
مفاخرت به آنكه ريحان او شمشير و خنجر است
٢٤١ ص
(٢٥٥)
خطاب به طلحة بن أبي طلحه در أحد
٢٤٤ ص
(٢٥٦)
تخويف أسامة بن زيد اعور در احد
٢٤٤ ص
(٢٥٧)
حكايت زندان كه در بصره ساخته
٢٤٤ ص
(٢٥٨)
حرف الصاد
٢٤٤ ص
(٢٥٩)
ترغيب به جستن گنج عافيت
٢٤٤ ص
(٢٦٠)
پيام به عمرو بن عاص در صفين
٢٤٧ ص
(٢٦١)
جواب عمرو بن عاص
٢٤٧ ص
(٢٦٢)
حرف الضاد
٢٤٧ ص
(٢٦٣)
ترغيب و تحريص به انفاق مال
٢٤٧ ص
(٢٦٤)
بيان آنكه حصول مقاصد موقوف به قضاست
٢٤٧ ص
(٢٦٥)
تعيير مخالفان و مدعيان
٢٥٠ ص
(٢٦٦)
پيام معاوية بن أبي سفيان به مرتضى ع
٢٥٠ ص
(٢٦٧)
جواب حضرت مرتضى ع او را
٢٥٠ ص
(٢٦٨)
تهييج عمرو بن عاص معاويه را به حرب على ع
٢٥٠ ص
(٢٦٩)
خطاب معاويه به عمرو بن عاص
٢٥٠ ص
(٢٧٠)
حرف الطاء
٢٥٠ ص
(٢٧١)
بيان توجه خويش به اوساط و اجتناب از تفريط و افراط
٢٥٠ ص
(٢٧٢)
تنبيه بر رضا و ايمان به قضا
٢٥٣ ص
(٢٧٣)
حرف الظاء
٢٥٣ ص
(٢٧٤)
ترجيح خواب مرد پريشان بر بيدارى
٢٥٣ ص
(٢٧٥)
حرف العين
٢٥٣ ص
(٢٧٦)
منع از احسان به اراذل
٢٥٣ ص
(٢٧٧)
امر به حلم و اعتدال در محبت و عداوت
٢٥٣ ص
(٢٧٨)
بيان لوازم محبت و اخوت
٢٥٣ ص
(٢٧٩)
هدايت به لوازم و مراسم احسان
٢٥٦ ص
(٢٨٠)
شكايت از بىوفائى مردمان
٢٥٦ ص
(٢٨١)
تنبيه بر دفع دشمن در وقت ظفر
٢٥٦ ص
(٢٨٢)
نهى از جزع و ناله در مصائب
٢٥٦ ص
(٢٨٣)
نهى از حرص در جمع مال
٢٥٩ ص
(٢٨٤)
بيان انتهاى هر جمعيتى به پريشانى
٢٥٩ ص
(٢٨٥)
نفى توغل در هوى و هوس
٢٥٩ ص
(٢٨٦)
ترغيب به جوع و تنفير از گناهان صغيره
٢٦٢ ص
(٢٨٧)
اعتراف به كثرت گناهان و معاصى
٢٦٢ ص
(٢٨٨)
سپاس و ستايش الهى
٢٦٢ ص
(٢٨٩)
مناجات با قاضى الحاجات
٢٦٢ ص
(٢٩٠)
ترغيب به قناعت و پرهيزگارى
٢٦٩ ص
(٢٩١)
خطاب ابو طالب و نصيحت او به مرتضى
٢٧٢ ص
(٢٩٢)
جواب حيدر و پذيرفتن نصيحت پدر
٢٧٥ ص
(٢٩٣)
خطاب عمرو بن معديكرب به على مرتضى
٢٧٥ ص
(٢٩٤)
جواب مرتضى به افصح عبارات
٢٧٥ ص
(٢٩٥)
در قتل اغشم به تيغ خون افشان
٢٧٨ ص
(٢٩٦)
بيان تسلط خويش بر اعداء دين
٢٧٨ ص
(٢٩٧)
اظهار اندوه از فوت دوستان
٢٧٨ ص
(٢٩٨)
حرف الغين
٢٨١ ص
(٢٩٩)
در مذمت اشتغال به دنيا
٢٨١ ص
(٣٠٠)
حرف الفاء
٢٨١ ص
(٣٠١)
اميدوار ساختن گناهكاران
٢٨١ ص
(٣٠٢)
اميدوار ساختن ارباب مناهى
٢٨١ ص
(٣٠٣)
امر به فضل و عفو و احسان
٢٨١ ص
(٣٠٤)
نهى از بخل و امر به سخا و كرم
٢٨٤ ص
(٣٠٥)
اظهار مقام تفويض و رضا
٢٨٤ ص
(٣٠٦)
بيان اضطرار خلايق و تفويض امر به خالق
٢٨٤ ص
(٣٠٧)
ستايش موت كه روح را از بدن مىرهاند
٢٨٤ ص
(٣٠٨)
بيان صفات الهى كه بحرى است نامتناهى
٢٨٨ ص
(٣٠٩)
كشته شدن كعب بن اشرف و بيرون كردن قبيله بنى نضير
٢٨٨ ص
(٣١٠)
حرف القاف
٢٩١ ص
(٣١١)
خبر گريختن غطريف بن جشم
٢٩١ ص
(٣١٢)
اظهار اشتياق به ارض كوفه
٢٩١ ص
(٣١٣)
ترغيب به توكل و تفويض امر به خداوند
٢٩١ ص
(٣١٤)
بيان ضديت ميانه غنى و خرد
٢٩٤ ص
(٣١٥)
اظهار رضا به قضاى الهى
٢٩٤ ص
(٣١٦)
ترجيح و تفضيل علم بر مال
٢٩٤ ص
(٣١٧)
در بيان فنا و سرعت زوال دنيا
٢٩٤ ص
(٣١٨)
مذمت دنيا كه مورث بلاء است
٢٩٨ ص
(٣١٩)
شكايت از فقدان ياران موافق
٢٩٨ ص
(٣٢٠)
شكايت از ياران منافق
٢٩٨ ص
(٣٢١)
خطاب به عبيد بن بريده
٢٩٨ ص
(٣٢٢)
حكايت غزاى بدر
٢٩٨ ص
(٣٢٣)
خطاب به موسى بن حازم عكى
٢٩٨ ص
(٣٢٤)
اخبار از غيب بى شائبه ريب
٣٠١ ص
(٣٢٥)
اظهار فراست از حدس و كياست
٣٠١ ص
(٣٢٦)
تعيير معاويه براى مسجدى كه در دمشق ساخته
٣٠١ ص
(٣٢٧)
حرف الكاف
٣٠١ ص
(٣٢٨)
بيان عجز عقول از ادراك حقيقت الهى
٣٠١ ص
(٣٢٩)
توحيد ذاتى كه اشرف مطالب اولياء است
٣٠٥ ص
(٣٣٠)
اشاره به جزاى اعمال و اقوال
٣٠٥ ص
(٣٣١)
نهى از اضطراب منتهى به اضطرار
٣٠٥ ص
(٣٣٢)
مناجات وقت قتل مرة بن مروان به خيبر
٣٠٥ ص
(٣٣٣)
مدح عساكر ظفر مآثر
٣٠٥ ص
(٣٣٤)
بازداشتن نفس از حرص و هوى
٣٠٥ ص
(٣٣٥)
تنبيه نفس خويش به رسيدن اجل
٣٠٨ ص
(٣٣٦)
حرف اللام
٣٠٨ ص
(٣٣٧)
در مذمت دنيا و بيان فناء آن
٣٠٨ ص
(٣٣٨)
در مذمت اشتغال به دنياى دنا
٣١٢ ص
(٣٣٩)
تشبيه دنيا به چيزهاى بىحقيقت
٣١٢ ص
(٣٤٠)
در بيان فنا و زوال دنيا
٣١٢ ص
(٣٤١)
مذمت جمع مال و حرص و بخل
٣١٢ ص
(٣٤٢)
اظهار همت عليا و تجرد از دنيا
٣١٥ ص
(٣٤٣)
بيان اشتغال مردم به كارهاى بىحاصل
٣١٥ ص
(٣٤٤)
بيان زوال جهان و فناى زمان
٣١٥ ص
(٣٤٥)
ارشاد نفس به صفات عاليه
٣١٥ ص
(٣٤٦)
خطاب به جابر بن عبد الله انصارى
٣١٨ ص
(٣٤٧)
بيان حال سلاطين گذشته
٣٢١ ص
(٣٤٨)
بيان اشتياق خويش به فاطمه زهرا
٣٢٤ ص
(٣٤٩)
بيان آمدن پيرى و رفتن جوانى
٣٢٧ ص
(٣٥٠)
در اظهار حزم عاقلان
٣٣٠ ص
(٣٥١)
در مذمت بخل و وعد كاذب
٣٣٠ ص
(٣٥٢)
ترغيب به تحصيل علم و فطانت
٣٣٤ ص
(٣٥٣)
مفاخرت به علم و حكمت خويش
٣٣٤ ص
(٣٥٤)
بيان معناى غنا و كرم و فقاهت
٣٣٤ ص
(٣٥٥)
امر به صمت و نهى از بسيارگوئى
٣٣٤ ص
(٣٥٦)
منع جمعى كه عيب مردمان جويند
٣٣٤ ص
(٣٥٧)
امر به حفظ نفس اماره و شكيبائى
٣٣٧ ص
(٣٥٨)
نهى از جزع در وقت عسرت
٣٣٧ ص
(٣٥٩)
در مذمت سؤال و ريختن آبرو
٣٤٠ ص
(٣٦٠)
در مذمت تكبر و دشمنى و سؤال
٣٤٠ ص
(٣٦١)
در مدح كسب و ذم سؤال
٣٤٠ ص
(٣٦٢)
اظهار استغنا از خلق عالم
٣٤٠ ص
(٣٦٣)
اظهار مروت و فتوت خويش
٣٤٣ ص
(٣٦٤)
مذمت سؤال و مدح صبر و قناعت
٣٤٣ ص
(٣٦٥)
اظهار كمال احسان با فقيران
٣٤٣ ص
(٣٦٦)
ارشاد به قطع دشمنى به عجز و فروتنى
٣٤٣ ص
(٣٦٧)
شكايت از مخالفت روزگار
٣٤٦ ص
(٣٦٨)
خطاب به همام بن اغفل ثقفى
٣٤٦ ص
(٣٦٩)
اظهار خوف از عقاب الهى
٣٤٩ ص
(٣٧٠)
بيان اهوال روز قيامت
٣٤٩ ص
(٣٧١)
خطاب به حارث اعور همدانى
٣٥٢ ص
(٣٧٢)
نفى قواعد و احكام نجوم
٣٥٢ ص
(٣٧٣)
اخبار از ظهور مهدى موعود ع
٣٥٥ ص
(٣٧٤)
خطاب به ابى بكر
٣٥٥ ص
(٣٧٥)
اظهار شجاعت و دليرى خويش
٣٥٥ ص
(٣٧٦)
اظهار دليرى و دعوى شيرى
٣٥٥ ص
(٣٧٧)
امر به كتمان شجاعت و علم و مال
٣٥٩ ص
(٣٧٨)
مرثيه خديجه و ابو طالب
٣٥٩ ص
(٣٧٩)
اظهار اخلاص با نبى ص
٣٥٩ ص
(٣٨٠)
اظهار محبت خود به رسول خدا ص
٣٦٢ ص
(٣٨١)
حكايت غزاى بدر و فتح رسول ص
٣٦٢ ص
(٣٨٢)
حكايت غزاى احد در حوالى مدينه
٣٦٥ ص
(٣٨٣)
رجز عثمان بن ابى طلحه در أحد
٣٦٥ ص
(٣٨٤)
جواب أو به عبارات بليغه
٣٦٨ ص
(٣٨٥)
رجز ابو الحكم عمرو بن اخنس در أحد
٣٦٨ ص
(٣٨٦)
جواب او به عبارتى نيكو
٣٦٨ ص
(٣٨٧)
حكايت غزاى خندق
٣٧١ ص
(٣٨٨)
حكايت قتل حي بن أخطب
٣٧١ ص
(٣٨٩)
بيان اراجيف منافقان صاحب كينه
٣٧١ ص
(٣٩٠)
اظهار اندوه وقت نزديك شدن حرب جمل
٣٧٤ ص
(٣٩١)
شكايت از طلحه و زبير
٣٧٤ ص
(٣٩٢)
پيام به معاوية بن أبي سفيان
٣٧٤ ص
(٣٩٣)
جواب دادن معاويه به جدال
٣٧٧ ص
(٣٩٤)
جواب جواب به آئين صواب
٣٧٧ ص
(٣٩٥)
صفت لشكر ظفر پيكر
٣٧٧ ص
(٣٩٦)
اظهار خوشنودى از عبد العزيز بن حرث
٣٨٠ ص
(٣٩٧)
تمناى موت خويش وقت شهادت عمار ياسر
٣٨٠ ص
(٣٩٨)
حكايت قتل لشكر شام
٣٨٠ ص
(٣٩٩)
حرف الميم
٣٨٠ ص
(٤٠٠)
مناجات با قاضى الحاجات
٣٨٠ ص
(٤٠١)
طلسم كه از جهت رفع صداع مجربست
٣٩٣ ص
(٤٠٢)
بيان عجز عقول از ادراك كنه خالق
٣٩٦ ص
(٤٠٣)
بيان عجز انسان و ايمان به قضاى يزدان
٣٩٦ ص
(٤٠٤)
تفويض امور به قضاى الهى
٣٩٦ ص
(٤٠٥)
مذمت جمعى كه به نفى حشر قائلند
٣٩٦ ص
(٤٠٦)
تنبيه به زوال زمان و فناى جهان
٣٩٦ ص
(٤٠٧)
بيان امتزاج شهد دهر به زهر
٤٠٠ ص
(٤٠٨)
مذمت دنيا كه مردم فريب است
٤٠٠ ص
(٤٠٩)
امر به شكر نعم ذى الجلال
٤٠٠ ص
(٤١٠)
نصيحت قرة العين امام حسين ع
٤٠٠ ص
(٤١١)
بيان نفاست احسان نزد كريم
٤٠٣ ص
(٤١٢)
نفى احتياج به سؤال از ارباب كرم
٤٠٣ ص
(٤١٣)
نهى از گفتن اسرار با غير كرام و ابرار
٤٠٣ ص
(٤١٤)
نهى از ستم در وقت اقتدار
٤٠٦ ص
(٤١٥)
نهى از مزاح و هزل فتنهانگيز
٤٠٦ ص
(٤١٦)
بيان مراسم اخوت و معالم فتوت
٤٠٦ ص
(٤١٧)
تأسف بر انهدام اركان مسلمانى
٤٠٦ ص
(٤١٨)
شكايت آن زن آزرده از شوهر خود
٤٠٦ ص
(٤١٩)
جواب گفتن شوهر او را
٤١٠ ص
(٤٢٠)
حكم نمودن امير مؤمنان ع
٤١٠ ص
(٤٢١)
ترغيب نفس به جلادت
٤١٠ ص
(٤٢٢)
مرثيه ابى طالب و مدح او به مناقب
٤١٠ ص
(٤٢٣)
خطاب به فاطمه براى اطعام يتيمى بينوا
٤١٠ ص
(٤٢٤)
جواب فاطمه زهرا حيدر را
٤١٢ ص
(٤٢٥)
دم زدن از علو همت به افتخار
٤١٢ ص
(٤٢٦)
مباهات به قرابت نبي و منافرت از اجنبى
٤١٢ ص
(٤٢٧)
مفاخرت به مناقب خود در مجلس خليفه ثانى
٤١٥ ص
(٤٢٨)
شكايت از اهل نفاق و شقاق
٤١٨ ص
(٤٢٩)
در مدح حارث بن صمه انصارى
٤١٨ ص
(٤٣٠)
مباهات بعد از مراجعت از احد
٤١٨ ص
(٤٣١)
رجز غطريف بن جشم
٤٢١ ص
(٤٣٢)
جواب او به عباراتى نيكو
٤٢١ ص
(٤٣٣)
خطاب به عمرو بن عبد ود در خندق
٤٢٤ ص
(٤٣٤)
رجز داود بن قابوس بكرى در خيبر
٤٢٤ ص
(٤٣٥)
جواب او به احسن كلام
٤٢٤ ص
(٤٣٦)
خطاب به يهود خيبر
٤٢٧ ص
(٤٣٧)
رجز در وقت قتل صحيح خيبرى
٤٢٧ ص
(٤٣٨)
خطاب به زبير در حرب جمل
٤٢٧ ص
(٤٣٩)
خطاب به معاوية بن أبي سفيان
٤٢٧ ص
(٤٤٠)
خطاب به معاويه و مفاخرت به مناقب عاليه
٤٣٠ ص
(٤٤١)
مذمت اراذل به نافرمانى
٤٣٣ ص
(٤٤٢)
حكايت مقاتله عرب در صفين
٤٣٣ ص
(٤٤٣)
حكايت حرب صفين و ذكر قبائل همدان
٤٣٦ ص
(٤٤٤)
حكايت قتل يكى از مفسدين
٤٣٩ ص
(٤٤٥)
مرثيه هاشم و يارانى كه در صفين شهيد شدند
٤٣٩ ص
(٤٤٦)
تحريك سلسله حرب در صفين
٤٣٩ ص
(٤٤٧)
اظهار اندوه از قتل اعيان اهل شام
٤٤٢ ص
(٤٤٨)
مذمت بعضى از قبائل عرب
٤٤٢ ص
(٤٤٩)
حرف النون
٤٤٢ ص
(٤٥٠)
مناجات با قاضى الحاجات
٤٤٢ ص
(٤٥١)
ابتهال و زارى به درگاه بارى
٤٤٢ ص
(٤٥٢)
نصيحت قرة العين امام حسين ع
٤٤٥ ص
(٤٥٣)
در امر به صبر و شكيبائى
٤٤٥ ص
(٤٥٤)
نهى از كراهت مكروه دنيوى
٤٤٨ ص
(٤٥٥)
اشاره به رضا و تسهيل امور
٤٤٨ ص
(٤٥٦)
تنبيه به غنيمت شمردن اقبال
٤٤٨ ص
(٤٥٧)
شكايت از جفاى روزگار
٤٤٨ ص
(٤٥٨)
بيان تأديب روزگار انسان را
٤٤٨ ص
(٤٥٩)
نهى از فروتنى با مردم دنا
٤٥١ ص
(٤٦٠)
دمزدن از لوازم تقدير
٤٥١ ص
(٤٦١)
ارشاد به تسليم و منع از عجب
٤٥١ ص
(٤٦٢)
امر به حيا و پرهيز از دنيا
٤٥١ ص
(٤٦٣)
بيان بىاعتبارى جهان
٤٥٤ ص
(٤٦٤)
شكايت از ياران منافق
٤٥٤ ص
(٤٦٥)
مبالغه در محافظت زنان از مردان
٤٥٤ ص
(٤٦٦)
بيان بيوفائى زنان گمراه
٤٥٧ ص
(٤٦٧)
اظهار حرمان در عين وصال
٤٥٧ ص
(٤٦٨)
خطاب به خليفه ثانى عمر بن خطاب
٤٥٧ ص
(٤٦٩)
نهى از اختيار غربت كه مؤدى است به كربت
٤٥٧ ص
(٤٧٠)
شكايت از فسق و فجور فاسقان
٤٥٧ ص
(٤٧١)
نفى تأثير كواكب و نجوم
٤٥٧ ص
(٤٧٢)
تحسين فال سعادت مال
٤٦٠ ص
(٤٧٣)
اظهار شرافت حسب خويش
٤٦٠ ص
(٤٧٤)
معما به اسم محمد ص بر وفق حساب ابجد
٤٦٠ ص
(٤٧٥)
خطاب به فاطمه براى اطعام مسكينى
٤٦٠ ص
(٤٧٦)
جواب فاطمه بر وجه طاعت
٤٦٤ ص
(٤٧٧)
شكايت از مشركان به ايذاى عثمان
٤٦٤ ص
(٤٧٨)
تهديد كفار در غزوه بدر
٤٦٧ ص
(٤٧٩)
تخويف يكى از كفار به تيغ آتشبار
٤٦٧ ص
(٤٨٠)
تهديد يكى از اشرار به تيغ آتشبار
٤٦٧ ص
(٤٨١)
توصيف نقش تيغ ظفر اثر خويش
٤٦٧ ص
(٤٨٢)
خطاب به محمد بن حنفيه در حرب جمل
٤٧٠ ص
(٤٨٣)
خطاب عمرو بن عاص در صفين به لشكر أمير المؤمنين
٤٧٠ ص
(٤٨٤)
جواب او به احسن عبارات
٤٧٠ ص
(٤٨٥)
تخويف معاندان دين در صفين
٤٧٠ ص
(٤٨٦)
خطاب عبد الله اراسى در نهروان به لشكر مرتضى ع
٤٧٠ ص
(٤٨٧)
جواب او به عبارتى نيكو
٤٧٣ ص
(٤٨٨)
حرف الواو
٤٧٣ ص
(٤٨٩)
بيان ابتلاى ارباب كمال
٤٧٣ ص
(٤٩٠)
خطاب به فرقه باغيه و مذمت معاويه
٤٧٣ ص
(٤٩١)
حرف الهاء
٤٧٣ ص
(٤٩٢)
ارشاد به تحمل و شكيبائى
٤٧٣ ص
(٤٩٣)
منع از انبساط با مرد دنا
٤٧٦ ص
(٤٩٤)
ارشاد به احسان ياران در وقت دولت
٤٧٦ ص
(٤٩٥)
اظهار صفا به حضرت مصطفى ص
٤٧٦ ص
(٤٩٦)
در بيان صفات پسنديده
٤٧٩ ص
(٤٩٧)
حرف الياء
٤٧٩ ص
(٤٩٨)
ذكر صفات ارباب كمال
٤٧٩ ص
(٤٩٩)
در مدح فقر و قناعت
٤٨٢ ص
(٥٠٠)
ترغيب نفس به قناعت
٤٨٢ ص
(٥٠١)
منع از صفات ذميمه
٤٨٢ ص
(٥٠٢)
منع از حرص و ريختن آبرو
٤٨٢ ص
(٥٠٣)
هدايت نفس به رضا و اطاعت قضاء
٤٨٥ ص
(٥٠٤)
تنفير نفس از دنيا و ترغيب أو به عقبا
٤٨٥ ص
(٥٠٥)
تخويف نفس به حشر و تهديد او به نشر
٤٨٥ ص
(٥٠٦)
آرزو كردن عدم از غايت الم
٤٨٨ ص
(٥٠٧)
شكايت از روزگار غدار
٤٨٨ ص
(٥٠٨)
برانگيختن نفس جانب عبادت
٤٨٨ ص
(٥٠٩)
استدلال از تكلم بر شرافت مردم
٤٨٨ ص
(٥١٠)
بيان آنكه حرص تابع حياتست
٤٨٨ ص
(٥١١)
مرثيه حضرت خاتم النبيين ص
٤٩١ ص
(٥١٢)
مفاخرت به علاقه فاطمه و حسنين
٤٩١ ص
(٥١٣)
اظهار شجاعت در وقت قتل يكى از كفار
٤٩٤ ص
(٥١٤)
خطاب يكى از اعداء به لشكر مرتضى ع
٤٩٤ ص
(٥١٥)
جواب او به عبارتى نيكو
٤٩٤ ص
(٥١٦)
ارشاد به تفويض و توكل به خداوند
٤٩٤ ص
(٥١٧)
فهرست مطالب
٤٩٩ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص

دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٠٩ - خطاب به يكى از ازواج كه به ملامت آن حضرت زبان گشاده

بين شما نيستم نام من را به نيكى ياد كنيد.

هركس كه كند قصد پريشانى خويش‌

چون ناقه گره زند به پيشانى خويش‌

بايد كه چه گل خرم و خندان باشى‌

نى چهره به هم كشى ز نادانى خويش‌

دوست حقيقي بياب‌
٧١٧- دوستان با صفا پيدا كن، چون دوستان با صفا به هنگامى كه نياز داشته باشى و از آنها كمك و يارى بخواهى مورد اطمينان و پشتيبانت خواهند بود.

٧١٨- هزار دوست صميمى و رفيق زياد نيست، يك دشمن زياد است.

دانا كه براى دوستان در كار است‌

پيوسته ز شاخ عمر برخوردار است‌

هرچند تو را دولت و نصرت باشد

صد دوست كم است و دشمنى بسيار است‌

فرد بايد خير داشته باشد
٧١٩- نه خيرى در تو هست و نه غذائى به كسى مى‌دهى كه نياز و كارهاى خودم را به تو واگذار كنم.

٧٢٠- اگر بمانى اميد كار شايسته‌اى به تو نيست و اگر نابود شدى فرد بدنامى هستى كه بجهنم كشانيده مى‌شوى.

اى گشته ز روى مردمى مظهر جود

هر روز تو را فتح ديگر خواهد بود

شخصى كه از او نفع به مردم نرسد

در مذهب من بر او حرام است وجود