إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٣٩ - باب پنجاه و يكم در اخبار پيغمبر
و بكبريائيم (كه برتر ميباشم از اينكه عقول خلايق بتوانند دريابند بزرگى مرا) و بنور و عظمتم (كه واجد همه گونه كمالاتم و موجودى را بپايه عظمت من نميرسد) و سوگند بعلوّ خودم (كه بالاتر از اين هستم كه كسى گنه مرا دريابد) و بارتفاع شأنم (كه كسى تواند وصف كند مرا) كه اختيار نمينمايد بندهاى خواهشها و هواى نفسانى خود را بر اراده و فرموده من مگر آنكه پراكنده ميكنم امورات زندگى او را و روى گردان ميگردانم از او دنيا را تا جايى كه معاش وى مختل شود و هر چه كوشش كند چيزى بدست نياورد مگر آنچه را كه من براى او مقدّر كردهام و بعزّت و جلالت و عظمت و نور و علوّ و ارتفاع و مكان خودم قسم كه اختيار نميكند بندهاى خواهش و فرموده مرا بر خواهشها و هواهاى نفسانى خودش مگر آنكه ملائكهها را حافظ و نگهبان او قرار ميدهم و آسمانها و زمينها را ضامن روزى او ميگردانم و معيشت او را برايش جمع ميكنم و براى او مهيّا مينمايم و تجارت هر تجارتكنندهاى را بسوى او ميرسانم و من از براى او هستم بعوض آنكه كسب و تجارت كاسبها و تاجران باطل را ترك كرده و رضاى مرا اختيار نموده.
و فرموده: رسول خدا ٦ هر كه طلب نمايد خوشنودى مردم را بچيزى كه موجب سخط الهى مىشود حقتعالى چنان كند كه از آن جمعى كه توقع مدح از ايشان دارد مذمّت او كنند، و هر كه رضاى خدا را اختيار نمايد بر سخط مردم هر آينه خدا كفايت فرمايد امور او را و برگرداند از او دشمنى هر دشمن را و حسد هر حاسديرا و ظلم هر ظالمى را و هميشه ياور او باشد.
و مرويست از حضرت باقر ٧ كه (ولايت و دوستى) حضرت