إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٨ - باب چهل و چهارم پرسشهاى ابو ذر از پيغمبر

بجهاد زيرا جهاد رهبانيّت امت منست، عرضكردم: زياده بفرمائيد؟

فرمود: بر تو باد بخاموشى مگر در كارهاى خير، پس اگر اين چنين باشى شيطان از تو دور گردد، عرضكردم زياده بفرمائيد؟ فرمود: بپرهيز از خنده بسيار زيرا قلب را مى‌ميراند و نور صورت را ميبرد.

عرضكردم: زياده بفرمائيد؟ فرمود: هميشه (در ثروت دنيائى) نظر بپائين‌تر از خود بنما و نظرى بما فوق خود نداشته باش تا بتوانى دنيا را نزد خود حقير كنى و دل تو مايل آن نگردد، عرضكردم:

زيادتر بفرمائيد؟ فرمود: صله رحم بجاآور اگر چه آنها از تو قطع نموده باشند، و اجابت كن دعوت مساكين را و مجالست خود را با آنها زياد كن، عرضكردم: زيادتر بفرمائيد؟ فرمود (در امورات شرعى) از ملامت ملامت‌كنندگان مترس.

عرضكردم: زياده بفرمائيد؟ فرمود: هر گاه خود مرتكب گناهى يا عمل قبيح ميشوى تأسّف مخور كه ديگران چرا مرتكب آن ميشوند (يعنى تأسفت براى خود باشد) و همين قدر كافيست در عيب آدمى كه از خود كور باشد و بمردم بينا باشد (كه عيوب و نواقص اعمال و رفتار و گفتار و اخلاق خود را نبيند و عيب‌جوئى از مردم بنمايد) يا سرزنش كند ديگرى را بچيزى كه خود نميتواند ترك آن كند!.

پس آن حضرت دست بسينه من زد و فرمود: يا أبا ذر هيچ عقلى همچون تدبير نباشد، و هيچ ورعى بهتر از اذيت بديگران نكردن نيست و هيچ شرف خانوادگى همچون خوش اخلاقى نباشد.

و منقولست از حضرت صادق ٧ كه از جمله گفتار پيغمبر ٦ با ابو ذر اين بوده كه فرمود: اى روگردان از علم و دانش دنيا و زن و