إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٩٩

داشت: نميدانم، فرمود: زمانى كه هفت خصلت در او جمع شود، و آن خصلتهاى هفتگانه عبارتست از:- ١- ورع و پرهيزكارى كه او را از حرامها نگاه دارد،- ٢- خاموشى كه او را از سخنان بيهوده گفتن باز دارد،- ٣- خوفى (از من) كه هر روز بر گريه‌اش بيفزايد،- ٤- حيائى او را در پنهانى از من خجل و شرمنده‌اش نمايد،- ٥- باندازه سدّ جوع از دنيا بخورد (و بقدر ساتر بدن لباس بپوشد)،- ٦- دشمن بدارد دنيا را چون من دنيا را دشمن ميدارم،- ٧- دوست بدارد أخيار (نيكوكاران) را چون من ايشان را دوست ميدارم.

يا أحمد ٦: چنين نيست كه هر كس بگويد خدا را دوست ميدارم مرا دوست داشته مگر آنكه (در او اين خصلتها باشد) از دنيا فقط قوت روزانه خود را بگيرد، و بپوشد لباس ساده را (چون در لباس فاخر تكبر است)، و خواب رود در حال سجده، و طول دهد ايستادن (در نماز) را، و خود را بخاموشى (و سخنان بيهوده نگفتن) عادت دهد، و توكل بر من داشته باشد، و بسيار (از خوف من و بر تقصيرات خود) گريه كند، و كمتر بخندد، و مخالفت هواى نفس خود كند، و مسجد را خانه خود قرار دهد (كه بسيار بمسجد رود)، و (تحصيل علم كند كه) صاحب علم و زهد شود، و علما را دوست بدارد، و با فقرا رفيق گردد، و (در تمام اعمال خير خود) رضاى مرا بطلبد، و از گناهكاران دورى نمايد، و (هميشه) اشتغال بذكر من داشته باشد، و تسبيح و تحميد مرا گويد، و در عهد و پيمان خود راستگو باشد، و بوعده‌هاى خود وفا كند، و قلبش (از كبر و نفاق و عجب و گمان بد بديگران) پاك باشد خاصه در نماز (و اعمال واجبه ديگر) و جدى و كوشا باشد در (بجا آوردن)