إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤٣ - باب پنجاه و يكم در اخبار پيغمبر

بيان فرمائيد؟ فرمود: گناهى كه آمرزيده مى‌شود گناهيست كه بنده‌اى مرتكب مى‌شود و خداوند براى مكافاتش او را در دنيا معاقبه ميفرمايد، و خدا حليم‌تر و كريمتر از آن است كه بنده خود را دو مرتبه براى يك گناه عقاب فرمايد.

و گناهى كه آمرزيده نميشود ظلميست كه مردم بيكديگر ميكنند و خداوند بعزّت و جلال خود قسم ياد نموده كه نيامرزد (مگر بعد از رضايت و عفو طرف) چنان كه فرموده بعزّت و جلال خودم قسم عفو نميكنم ظلم هيچ ظالمى را اگر چه بدست زدن (بآرامى) باشد و يا دست كشيدن بر سر كسى و يا دست زدن بر حيوانات باشد، و خداوند در قيامت قصاص فرمايد بحدى كه بگردن كسى مظلمه ديگرى نباشد.

و قسم سوم گناهيست كه خداوند آن را بپوشاند و توبه را روزى بنده خود فرمايد، پس صبح كند آن بنده در حالى كه از گناه خود خائف و هراسان باشد و به پروردگار اميدوار باشد، لذا اميد رحمت (و آمرزش) براى اين بنده هست.

و مرويست از حضرت باقر ٧ كه هر گاه خداوند اراده فرمايد كه بنده خود را (بواسطه اطاعت و بندگى) اكرام كند و آن بنده گناهى داشته باشد او را مبتلا به بيمارى كند، و اگر بيمارش نكند قبض روحش را سخت نمايد تا مكافات (و عقوبت) گناهش بشود (و از عقوبت اخروى نجات بيابد) و اگر اراده فرمايد كه بنده خود را (بسبب معصيتش) ذليل و خوار (و عذاب) نمايد و آن بنده حسنه‌اى داشته باشد براى جزاى حسنه‌اش در دنيا بدن او را سالم نگهدارد و يا اينكه روزى را بر او وسيع گرداند و يا مرگ را بر او آسان نمايد تا مكافات حسنه (و جزاى‌