إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٠٦ - باب چهل و نهم در ادب داشتن، در همه اوقات
سلاحست در مقابل دشمنان، و زينت است در نزد دوستان، و بسبب علم خدا مرتبه قومى را بلند ميكند و ايشان را راهنماى مردم بسوى خير ميگرداند تا مردم متابعت آثار ايشان كنند و اقتدا بافعال ايشان نمايند، و ملائكه رغبت مينمايند بدوستى و محبت ايشان و ميگسترانند برايشان بالهاى خود را، و نمازهاى خود را بآنان اقتدا مينمايند، و هر خشك و ترى از براى ايشان طلب آمرزش ميكند حتى ماهيان دريا و حيوانات صحرا، از پرندهگان گرفته تا درندگان و از حلال گوشت گرفته تا حرام گوشت، همانا بسبب علم دلها از جهل نجات پيدا ميكند و زنده مىشود و ديدها بصير و روشن و بدنهاى ضعيف قوى مىگردد، و علم بنده را ميرساند بسر منزل أخيار و مجالس أبرار و بدرجات بلند و مراتب ارجمند چه در دنيا و چه در آخرت، و ثواب ذكر علم معادل ثواب روزه داشتن است، و درس دادن آن مقابل عبادت شبها است، اطاعت پروردگار و عبادت او بعلم مىشود، و بآن صله ارحام بجا آورده مىشود، و شناخته مىشود حلال و حرام، علم پيشرو و امام است و عمل تابع آنست خدا إلهام ميكند علم را باهل سعادت و محروم ميسازد از آن أرباب شقاوت را، پس خوشا بحال كسى كه خدا او را از داشتن علم محروم نگرداند.
و از رسول خدا ٦ مرويست كه ميفرمود: عالم بين مردمان جاهل مانند آدم زنده است بين مردگان، دانسته باشيد كه هر چيزى براى طالب علم طلب آمرزش ميكند پس طلب علم كنيد كه آن سبب تقرب شما است بخدا و طلب علم نمودن واجبست بر هر فرد مسلمانى.
و فرمود: چون روز قيامت شود وزن كنند مداد (آثار علمى و قلمى) علما را با خون شهدا؛ مداد علما زيادتى كند (زيرا از كتب علما همه