إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٩٧ - باب چهل و نهم در ادب داشتن، در همه اوقات

پروردگارت؟ عرض كرد اللَّه اللَّه اللَّه يا رسول اللَّه اين مقام نه براى تو است و نه براى ديگران، يا رسول اللَّه جز اين نيست كه تو را دوست ميدارم براى خدا، پس آن حضرت بهمراهيان خود فرمود شما هم اين چنين باشيد كه خدا را دوست بداريد براى آنكه بشما احسان و نعمت عنايت فرموده و دوست بداريد مرا براى دوستى با خدا، و سپس آن حضرت آن بچه را نوازش فرمود و از داشتن چنين ادبى او را تحسين نمود.

و ادب در مقابل خدا آنست كه پيروى شود بآداب مقرره او و عبادت و اطاعت او نمودنست و پيروى از آداب رسول اكرم ٦ و اهل بيت آن حضرت : نمودنست، و خداى را ياد نمودن هنگام عيش و عشرت و سختيها و صبر بر بلاها كردنست چنان كه حضرت ايوب ٧ براى ادب بود كه صبر را پيشه كرد حتى در موقع كراهت از بيمارى نمودنش مراعات ادب را فرمود كه گفت: أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ‌[١] پروردگارا بمن بيمارى رسيده و تو مهربانترين مهربانها هستى، و مراعات ادبش اين بوده كه نگفت خدايا تو مرا بيمار نمودى و نگفت بمن رحم كن بلكه باشاره و كنايه عرض كرد خدايا تو أرحم الراحمينى.

و نيز براى مراعات ادب بود كه گفت: إني مسّني الشيطان بنصب و عذاب، خدايا از ناحيه شيطان بمن صدمه و رنج و اذيت رسيده، و نسبت رنج و سختى را بشيطان داد زيرا آن ملعون مردم را فريب ميداد و وادارشان ميكرد كه بحضرتش اهانت و اذيت برسانند.

و همچنين حضرت ابراهيم ٧ براى آنكه ادب را نسبت بخداوند

[١]. ٨٤- الأنبياء