إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨١ - باب چهل و هفتم در دعا و بركت و فضيلت آن
و عقب نمازها، و بهتر (و مستحب) آنست كه در حين دعا انگشترى كه نگينش عقيق باشد در دست داشته باشد زيرا روايت شده دستى كه در آن انگشتر عقيق باشد رد نميشود بنا اميدى، چنان كه فرموده آن حضرت هيچ دستى بسوى خدا بلند نميشود كه محبوبتر باشد از دستى كه در آن انگشتر عقيق باشد، و هر دستى كه انگشتر عقيق داشته باشد صاحب آن فقير و محتاج نگردد و هم سبب ايمنى راه سفر است.
و فرمود: دو ركعت نماز با انگشتر عقيق خواندن افضل و بهتر است از هفتاد ركعت بدون انگشتر عقيق.
و فرمود: عقيق اولين كوهى بود كه اقرار بوحدانيّت خدا و نبوّت محمّد ٦ و ولايت على ٧ نمود، و خداوند بر خود لازم فرموده كه بر نگرداند دستى را كه انگشتر عقيق در او باشد و در قيامت عذابش نفرمايد.
و منقولست كه مردى نابينا شد و بخدا شكايت كرد، پس در خواب ديد شخصى را كه باو گفت اين دعا را بخوان: يا قريب يا مجيب يا سميع يا بصير يا لطيف يا خبير يا لطيفا لما يشاء صل على محمّد و آل محمّد ردّ علىّ بصرى، و چون بيدار شد مداومت كرد و پس از چند روزى شفا يافت و بينا گرديد.
و نيز مرويست كه جوانى را ديدند پرده خانه كعبه را گرفته بود و گريه ميكرد و ميگفت: الهى ليس لك شريك فيؤتى و لا وزير فيرشى و لا حاجب فينادى ان أطعتك فلك الحمد و الفضل و ان عصيتك فلك الحجّة فباثبات حجّتك علىّ و قطع حجّتى اغفر لى، پس شنيد كه هاتفى صدا زد و گفت تو آزادى از آتش.