و قسم به خدا آنها از عباداتشان بيشتر مى‌ترسيدند از شما بر كارهاى بد و گناه. و مى‌ترسيدند كه براى تقصير در انجام عبادات معذّب بشوند و شما بر انجام گناهان چنين نمى‌ترسيد. و آنها از ظاهر شدن كارهاى خويشان بيشتر مى‌ترسيدند از شما از ظاهر شدن كارهاى بدتان كه مى‌ترسيد به آنها مشهور شويد. آنها به خدا قسم كارهاى خوبشان را پنهان مى‌كردند چنانچه شما كارهاى بدتان را. و آنها نيكوكار بودند و با اين حال گريه مى‌كردند و شما كارهاى بد مى‌كنيد و مى‌خنديد. فانّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌. و جفا و ستم ظاهر گرديده و علما كم شده‌اند. و سنّت و دستورات پيغمبر و آل او ترك شده و از كتاب خدا و قرآن كريم دورى مى‌كنند.

و بدعتها و كارهاى خارج از دين شايع شده. و مردم غيرت دين را از دست داده و با مداهنه و چاپلوسى با يك ديگر رفتار مى‌كنند. و در مدح ثناگويى از يك ديگر با مبادله و قرض دادن عمل مى‌كنند، يعنى اين يكى در موقع لازم بدون حقيقت از آن ديگرى مدح و ثنا مى‌گويد تا در وقت ديگر او هم مدح او را گويد و اصلا مقيّد نيستند كه آنچه مى‌گويند حقيقت دارد يا نه. و مردمى بودن از دست رفته و تفاله‌اى بيش از مردم باقى نمانده. و بايد به حال خود گريه كنيد كه دعا مى‌كنيد به اجابت نمى‌رسد و دشمنان و كفّار و مشركين بر شما مسلط شده‌اند و كسى به فرياد شما نمى‌رسد.

بدانيد اينها همه را از شما سؤال خواهند كرد پس جواب مهيّا كنيد. به خدا قسم اگر پرده برداشته شود و شما آن چنان كه هستيد