إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣١٠ - باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش
به خوبى باشد و رفيقان را از خود منزجر نكند.
و كان الحسن- ٧- يقول: يا بن آدم من مثلك و قد خلى ربك بينه و بينك متى شئت ان تدخل اليه توضّأت و قمت بين يديه و لم يجعل بينك حجابا و لا بوّابا تشكو اليه. همومتك و فاقتك و تطلب منه حوائجك و تستعينه على امورك.
حضرت امام حسن- ٧- فرمود: اى پسر آدم كيست مثل تو كه خداى تو بين خود و تو را خلوت قرار داده، هر زمان خواسته باشى تجديد وضو مىكنى و در مقابل او مىايستى و هيچ حاجب و دربانى براى تو قرار نداده همّ و غمّ خود را به او شكايت مىكنى و فقر احتياج خود را به او مىگويى و حاجاتت را از او مىخواهى و بر امور خود از او يارى مىجويى.
و كان يقول اهل المسجد زوّار اللَّه و حق على المزوّر التحفة لزائره.
و آن بزرگوار مىفرمود: كسانى كه در مسجد مىروند زيارتكنندگان خداى متعال هستند. و سزاوار است كسى كه به زيارت او ميروند به زيارتكنندگان تحفه و هديه مرحمت فرمايد.
و روى انّ المنتخم في المسجد يجد بها خزيا في وجهه يوم القيمة.
و روايت شده: كسى كه نخامه و اخلاط سينه و آب دهن و بينى را در مسجد انداخت در روز قيامت براى اينكه آثار خزى و خوارى در او ظاهر باشد آن آب دهن و نخامه را در پيشانى خود و صورت خود خواهد يافت.
و كان النّاس في المساجد ثلاثة اصناف صنف في الصّلوة و صنف في تلاوة القرآن و صنف في تعلّم العلوم فاصبحوا صنف في البيع و الشّراء و