شيطانى موكّل است و هميشه با اوست پس وقتى كه به ياد خدا باشد و خدا را ياد كند از او دور و پنهان مى‌گردد. و چون ذكر حق تعالى را ترك كند بر او مسلط مى‌شود و او را به خود جذب مى‌كند و گمراه مى‌نمايد و به لغزش مى‌اندازد و به سركشى وامى‌دارد.

و روى كعب الاحبار قال: اوحى اللَّه الى نبىّ من انبيائه ان اردت ان تلقانى غدا حظيرة القدس فكن ذاكرا غريبا محزونا مستوحشا كالطّير الوحدانىّ الّذى يطير في الارض المقفره و يأكل من رؤوس الاشجار المثمرة فاذا جاءه اللّيل آوى الى و كره و لم يكن مع الطّير استيحاشا منه و استيناسا بربّه.

كعب الاحبار گفته: خدا به سوى نبيّى از انبياى خود وحى فرمود كه: اگر مى‌خواهى رحمت مرا فرداى قيامت در بهشت ديدار كنى ذاكر من و غريب و داراى حزن و اندوه بوده باش. و از مردم وحشت داشته باش مانند مرغى كه به تنهايى در بيابانهاى خشك و بى‌آب و گياه پرواز مى‌كند و خوراك او از بالاى درختهاى ميوه‌دار است. پس هر گاه شب شود به لانه خود پناه مى‌برد و با ساير مرغها نيست چون از آنها وحشت دارد و انس او با خدا است.

و قال رسول اللَّه ٦‌ انّ الملائكة يمرّون على مجالس الذكر فيقفون على رؤوسهم و يبكون لبكائهم و يؤمنون على دعائهم.

و اذا صعدوا الى السّماء يقول اللَّه تعالى ملائكتى اين كنتم و هو اعلم بهم فيقولون ربنا انت اعلم كنّا حضرنا مجلسا من مجالس الذّكر فرأيناهم يسبّحونك و يقدّسونك و يستغفرونك و يخافون نارك و يرجون ثوابك فيقول‌