رسول خدا- ٦- فرمود: به تحقيق ملائكه عبور مى‌كنند بر مجلسهاى ذكر پس بالاى سر آنها مى‌ايستند. و چون آنها گريه مى‌كنند ملائكه مى‌گريند و چون دعا مى‌كنند آمين مى‌گويند. و چون به آسمان بالا مى‌روند خداى متعال مى‌فرمايد:

اى ملائكه كجا بوديد و حال آنكه از آنها آگاه است پس مى‌گويند: اى پروردگار ما تو عالم‌ترى ما در مجلسى از مجالس ذكر حاضر شديم پس آنها را ديديم كه تسبيح تو مى‌گويند و تو را تقديس مى‌كنند و از تو طلب آمرزش مى‌كنند، از عذاب آتش تو مى‌ترسند و به ثواب تو اميدوار هستند. پس خداوند سبحان مى‌فرمايد: گواه مى‌گيرم شما را كه من آنها را آمرزيدم و از آتش خود ايمن داشتم و واجب كردم براى آنها بهشت خود را پس ملائكه عرض مى‌كنند: خدايا تو مى‌دانى كه در بين آنها كسى بود كه ذكر تو را نگفت. پس خداى سبحان مى‌فرمايد: او را براى همنشينى با اهل ذكر آمرزيدم، چون كه همنشين اهل ذكر به سبب مجالست با آنها شقى نمى‌گردد.

و روى عن بعض الصّالحين انه قال: نمت ذات ليلة فسمعت هاتفا يقول أ تنام عن حضرة الرّحمن و هو يقسم الجوائز بالرّضوان بين الاحبّة و الخلّان فمن اراد منه المزيد فلا ينام ليلة الطّويل و لا يقنع من نفسه بالقليل.

از بعضى اهل صلاح و نيكان روايت شده كه گفت: در شبى‌