روايت شد: چون آخر شب مى‌شود خداى متعال مى‌فرمايد آيا كسى هست دعا كند تا او را اجابت كنم؟ آيا كسى هست سؤال كند تا به او عطا كنم؟ آيا كسى هست از من طلب آمرزش كند تا او را بيامرزم؟ آيا توبه‌كننده‌اى هست تا توبه او را قبول نمايم.

و روى‌ انّ اللَّه تعالى اوحى الى داود (ع) يا داود من احبّ حبيبا صدّق قوله و من آنس بحبيب قبل قوله و رضى فعله و من وثق بحبيب اعتمد عليه و من اشتاق الى حبيب جدّ في المسير اليه.

يا داود ذكرى للذّاكرين و جنّتى للمطيعين و زيارتى للمشتاقين و انا خاصّة للمحبّين.

روايت شد كه حق تعالى به داود- ٧- وحى فرمود كه: اى داود كسى كه دوستى را دوست داشته باشد گفتارش را قبول خواهد كرد. و كسى كه به دوستى انس و علاقه داشته باشد از كار و گفتارش راضى است. و كسى كه اطمينان به دوستى دارد بر او اعتماد مى‌كند. و كسى كه شوق ملاقات دوستى را دارد در رفتن به سوى او كاملا جدّيت مى‌كند. اى داود ياد من براى يادكنندگان است و بهشت من براى فرمان برادران است و زيارت من براى مشتاقين به من است و من مخصوص دوستانم هستم.

و قال على ٧‌: على كلّ قلب خادم من الشّيطان فاذا ذكر اللَّه تعالى خنّس و اذا ترك الذكر التقمه فجذبه و اغواه و استزله و اطغاه.

على- ٧- فرمود: بر هر قلبى از قلبهاى اولاد آدم‌