آيد. و هر شير دهنده از آنچه شير مى‌دهد غفلت مى‌كند. و هر صاحب حملى حملش را مى‌گذارد. و مردم وحشت‌زده مى‌روند و بعضى بر بعضى واقع مى‌شوند گويا مستند و حال اينكه مست نيستند، ليكن بزرگى فزع و ترسى است كه در او واقع شده‌اند و ريش جوانان از شدت ترس سفيد مى‌گردد. و شياطين مى‌پرند و به اطراف زمين فرار مى‌كنند و اگر نبود اينكه خدا خواسته است كه روحها را در بدنها نگاه دارد هر آينه روحها از هول و وحشت اين نفخه و دميدن از بدنها خارج مى‌شد. پس به همين حال هستند به اندازه‌اى كه خدا خواهد.

ثم يأمر اللَّه ان ينفخ اسرافيل في الصّور نفخة الصّعق فيخرج الصّوت من الطرف الّذى يلى الارض فلا يبقى في الارض انسىّ و لا جنّيّ و لا شيطان و لا غيرهم ممن له روح الّا صعق و مات و يخرج الصّوت من طرف الّذى يلى السّماء فلا يبقى في السّموات ذو روح الّا مات. قال اللَّه تعالى: الّا من شاء اللَّه، و هو جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل فأولئك الذين شاء اللَّه.

پس خداى متعال به اسرافيل امر مى‌نمايد كه در صور نفخه موت را بدمد. پس صدا از طرفى كه به جانب زمين است خارج مى‌شود پس باقى نماند در زمين آدمى و نه جنّى و نه شيطان و نه غير اينها از كسانى كه صاحب روح هستند مگر اينكه بميرند. صدا از طرفى كه به جانب آسمان است خارج مى‌شود پس باقى نماند در آسمان صاحب روحى مگر اينكه بميرد. و اين جا خدا استثناء مى‌فرمايد و مى‌گويد: مگر آن كس كه خدا بخواهد كه عبارتند از:

جبرئيل ميكائيل، اسرافيل و عزرائيل. اينها كسانى هستند كه به‌