جلاله يا دنيا اين الملوك و ابناء الملوك اين الجبابرة و ابنائهم و اين من ملك الدنيا باقطارها اين الّذين كانوا يا كلون رزقى و لا يخرجون من اموالهم حقّى.

ثم يقول‌ لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ‌ فلا يجيبه احد فيجيب هو عن نفسه فيقول: لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ. ثم يأمر اللَّه السّماء فتمور اى تدور بافلاكها و نجومها كالرّحى و يأمر الجبال فتسير كما تسير السحاب ثمّ تبدّل الارض بارض اخرى لم يكتسب عليها الذّنوب و لا سفك عليها دم بارزة ليس عليها جبال و لا نبات كمادهاها اول مرّة و كذا تبدل السموات كما قال اللَّه تعالى: يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ[١]. و يعيد عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ كما كان قبل خلق السّموات و الارض مستقلا بعظمته و قدرته.

پس چون كه باقى نماند از خلق خدا احدى در آسمان و زمين خداى جبّار جلّ جلاله ندا فرمايد: اى دنيا كجايند شاهان و فرزندان آنها؟ كجايند جبّاران و ظالمان و اولاد آنها؟ و چه شدند آنها كه دنيا را به تمامه مالك شدند؟ كجا رفتند آنها كه روزى مرا مى‌خوردند و حق مرا از اموال خود خارج نمى‌كردند؟ پس مى‌فرمايد: امروز ملك از آن كيست؟ احدى نيست كه جواب دهد. پس ذات مقدّس حق تعالى خود جواب خود را مى‌فرمايد و مى‌گويد براى خداى يگانه قهّار است. پس خدا به آسمان امر فرمايد پس با همه افلاك و ستاره‌هايش مانند آسيا دور مى‌زند و كوهها را امر مى‌فرمايد پس مانند ابرها سير مى‌كنند. پس بدل مى‌فرمايد زمين را به زمين ديگرى كه در آن گناه نشده باشد، و خون ناحق علنا و آشكارا در آن ريخته نشده باشد نه كوهى در آن‌

[١] سوره ابراهيم، آيه ٤٨.