اللّهمّ إنّى أسألك بمعانى جميع ما يدعوك به ولاة أمرك المأنونون على سرّك. إلى أن قال: و بمقاماتك الّتى لا فرق بينها و بينك إلّا أنّهم عبادك و خلقك، رتقها و فتقها بيدك.[١]

[ «بار خداوندا! من از تو مى‌خواهم به معانى همگى آنچه را كه واليان امر تو كه مأمون بر اسرار تو بوده‌اند، تو را بدان معانى مى‌خوانند.- تا اينكه مى‌گويد:

و به مقامات تو آن‌چنان مقاماتى كه هيچ فرقى ميان آنها و ميان تو وجود ندارد مگر آنكه آنها بندگان تو و مخلوق تو مى‌باشند، فتق و رتق آنان‌

[١] - اين دعا از ادعيه شهر رجب است كه از ناحيه مقدّسه خارج شده است. و شيخ طوسى در« مصباح المتهجّد» طبع سنگى، ص ٥٥٩ و شيخ كفعمى در« مصباح» خود از طبع سنگى، ص ٥٢٩ و در كتاب دعاى« البلد الأمين» طبع سنگى، ص ١٧٩ و سيّد ابن طاووس در« إقبال» طبع سنگى، ص ٦٤٦ و علّامه مجلسى در« بحار الأنوار»، ج ٢٠، طبع كمپانى، ص ٣٤٣ آن را روايت نموده‌اند.

عالم معاصر آية اللّه محدّث و رجالى آقاى حاج شيخ محمّد تقى شوشترى ; در كتاب« الأخبار الدّخيلة» ص ٢٦٣ تا ٢٦٥ آن را ردّ كرده‌اند و از جمله مفتريات به‌شمار آورده‌اند.

و ما در زمان حياتشان ادلّه و شواهدى را كه آن اشكالات، واهى مى‌باشد و در يكى از جنگ‌هاى خود در شانزده صفحه وزيرى ضبط و ثبت نموديم؛ تا از ضياغ مصون بماند و در موقع مناسب نشر گردد.

اينك بهترين موقع آن است كه در شرح كلام آية اللّه ملكى تبريزى أعلى اللّه مقامه در اينجا نگارش بيابد؛ ولى چون ايراد آن در متن كتاب« اللّه‌شناسى» مناسب نبود و در تعليقه حجم قطورى را اشغال مى‌نمود؛ لهذا آن را به صورت جزوه‌اى مستقلّ در پايان كتاب‌[« اللّه‌شناسى» ج ٢] ملحق مى‌كنيم. و اللّه المستعان.( مرحوم علّامه طهرانى).