[١] - منظور از علم الهدى، سيّد مرتضى است و او كتابى دارد به نام« أمالى» كه به آن« غرر و درر» گويند و مراد، كتاب« غرر الفوائد و درر القلائد» اوست كه در« الذّريعة»، ج ١٦، ص ٤٤ بدان اشاره شده است؛ ولى با فحص تامّ، در آن اين مطالب وارد نمى‌باشد. بلكه اين مطالب از« غرر و درر» آمدى: عبد الواحد بن محمّد تميمى است كه محقّق بارع آقا جمال خوانسارى آن را شرح كرده است؛ و اين مطالب با شرح مفصّل آن در ج ٤، ص ٢١٨ تا ٢٢١ در طىّ شماره ٥٨٨٥ آمده است.

و حقير در ج ٣، مجلس ١٧، از ص ١٦٠ تا ١٦٢، از قسمت« معادشناسى» از دوره علوم و معارف اسلام آن را با ضميمه گفتارى متين از استاد عزيز فقيد آية اللّه علّامه طباطبايى قدس سرّه نقل نموده‌ام.( مرحوم علّامه طهرانى).

[٢] - و پيش از اين فقره، وارد است كه چون از حضرت امير المؤمنين ٧ پرسيده شد از عالم بالا يعنى عالم مجرّدات كه بالاتر است به حسب مرتبه از عالم اجسام، پس فرمودند: صور عارية عن الموادّ، عالية عن القوّة و الإستعداد. تجلّى لها فأشرقت، و طالعها فتلألأت، و ألقى فى هويّتها مثاله فأظهر عنها أفعاله.

« صورت‌هايى هستند بدون مادّه، بلندتر از قوّه و استعداد. خداوند براى آنها ظهور نمود و آنها درخشيدند و با امعان و تداوم نظر بر آنها اطّلاع پيدا كرد و آنها متلألأ شدند و در هويّت‌شان نمونه و مثال خود را افكند و با آنها افعال خود را به ظهور پيوست.»( شرح« غرر و درر» آمدى، آقا جمال خوانسارى، ج ٤، ص ٢١٨ تا ٢٢١، تحت شماره ٥٨٨٥).