رساله لقاء الله به ضميمه رساله لقاء الله امام خمينى - ملكى تبريزى، میرزا جواد - الصفحة ٢٨٠ - «به سوى لقاء الله» عارف و محدث نامى فيض كاشانى رحمه الله
إليك عميت عين لا تراك علىها رقيبا و خسرت صفقة عبد لم تجعل له من حبّك نصيبا.
و قال ايضا: «تعرّفت لكلّ شىء فما جهلك شىء» و قال: «تعرّفت إلىّ في كلّ شىء فرأيتك طاهرا في كلّ شىء فأنت الظّاهر لكلّ شىء»
[بار خداوندا! چگونه راه شناسايى وجودت امكانپذير مىباشد به واسطه استدلال و برهان با وجودهاى امكانيّه حادثه كه آنان در اصل وجود و بقائشان نياز ذاتى و افتقار وجودى به تو دارند؟! آيا براى جز تو از ساير موجودات، ظهور و بروزى وجود دارد كه براى تو نبوده باشد، تا بتوانند آنها تو را نشاندهنده و ظاهركننده باشند؟!
كى غائب شدهاى تا آنكه محتاج گردى به دليل و رهبرى كه به سوى تو راهنمايى بنمايد؟! و كى دور گرديدهاى تا آنكه آثار و مصنوعات، رساننده و واصلكننده به ذات تو باشند؟!
كور است ديدهاى كه تو را بر خود شاهد و مراقب نمىنگرد! و زيانبار است معامله دست بندهاى كه تو براى وى از محبّت و مودّتت نصيب و مقدارى مقرّر نفرمودهاى!
و همچنين فرمود: «خودت را به هرچيزى شاسانيدى: بنابراين هيچ چيزى وجود ندارد كه به تو جاهل بوده باشد!» و نيز فرمود: «خود را به من در تمام موجودات شناسانيدى؛ بنابراين من تو را در تمام موجودات به طور ظاهر و بارز ديدار نمودم! پس تو براى تمام چيزها و جميع موجودات ظاهر هستى!]
«و روى الشّيخ الصّدوق محمّد بن بابويه القمّىّ ; فى كتاب