رساله لقاء الله به ضميمه رساله لقاء الله امام خمينى - ملكى تبريزى، میرزا جواد - الصفحة ٣٨ - مقدمه مؤلف

و از لطائف فضل او توشه برمى‌دارد. معرفت، اساس و بنيان است و ايمان فرع آن است.»]

و در «كافى» و «توحيد» روايت كرده كه از حضرت امام صادق ٧ كه فرمود:

إنّ روح المؤمن لأشدّ اتّصالا بروح اللّه من اتّصال شعاع الشّمس بها؛

[ «اتّصال روح مؤمن به خدا شديدتر است از اتّصال شعاع خورشيد به آن.»]

و در حديث قدسى كه متّفق عليه ميانه همه اهل اسلام است مى‌فرمايد:

ما يتقرّب إلىّ عبدى بشى‌ء أحبّ إلىّ ممّا افترضته عليه. و إنّه ليتقرّب إلىّ بالنّوافل حتّى أحبّه، فإذا أحببته كنت سمعه الّذى يسمع به و بصره الّذى يبصر به و لسانه الّذى ينطق به و يده الّتى يبطش بها.

إن دعانى أجبته و إن سألنى أعطيته؛[١]

[هيچ بنده‌اى به سوى من تقرّب نمى‌جويد كه نزد من محبوبتر باشد از آنچه را كه من بر وى حتم و واجب نموده‌ام و بى‌ترديد بنده من به سوى من تقرّب پيدا مى‌كند با به جا آوردن كارهاى مستحبّ، تا جايى كه من او را دوست دارم؛ پس چون او را دوست داشتم، من گوش او هستم كه با آن مى‌شنود و چشم او هستم كه با آن مى‌بيند و زبان او هستم كه با آن سخن مى‌گويد و دست او هستم كه با آن مى‌دهد و مى‌گيرد و پاى او هستم كه با آن‌

[١] -« الكافى» ٢/ ٣٥٢.